Yasemin Dikici
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde yaşanan art arda şüpheli ölüm vakaları, öğrencilerin kampüs güvenliğine dair kaygılarını derinleştirdi. Günlerce kayıp olarak aranan Rojin Kabaiş’in cansız bedenine ulaşılması ve ardından 15 yaşındaki bir çocuğun yine kampüs içinde cansız bedeninin bulunması üniversite öğrencilerinin güvenli kampüs talebini daha görünür hâle getirdi.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde daha önce dersliklerin bulunduğu bir ortam olarak görülen kampüs, şimdi öğrenciler için tedirginlik ve travma kaynağı. Van Eğitim-Sen üyesi psikolojik danışman Memet Şirin Zorkol, kampüsün gençler için yalnızca ders görülen bir yer değil; sosyalleşme, özgürleşme ve kimlik gelişimi alanı olduğunu belirterek, “Böyle bir olay bu anlamı sarsıyor” dedi.
Zorkol, bu tür vakaların öğrencilerin temel güven duygusunu zedelediğini ve “Her an her şey olabilir” hissini tetikleyerek kampüs içinde yalnız yürümekten kaçınma gibi davranış değişikliklerine yol açabildiğini söyledi.
“Travmatik olaylar, öğrencilerde ‘Ben de sıradayım’ hissini tetikler”
Zorkol, öğrencilerde oluşan kaygının psikolojik açıdan doğal bir tepki olduğunu ifade ederek, şöyle konuştu: “Psikolojide ‘Ben de sıradayım’ ya da ‘ikincil travmatizasyon’ olarak adlandırılan bu durum, özellikle olayların gündelik olarak kullanılan alanlarda yaşanmasıyla güçleniyor. Olay yurt koridorunda, merdivende ya da öğrencilerin her gün geçtiği bir noktada yaşanmışsa, tehdit soyut olmaktan çıkar; somut ve yakın hissedilir.”
“Öğrenciler okulu bırakma noktasına gelebilir”
Zorkol, olayla fiziksel veya sosyal yakınlığı olan öğrencilerde travmatik etkinin daha yüksek olduğunu da sözlerine ekleyerek, bu olayın öğrenciler için bir haber olmadığını; hayatlarının içinden kopmuş bir parça olarak yansıdığını belirtti. Bazı öğrencilerin protesto ve hak aramaya yöneldiğini, bazılarının ise içe kapanıp derslere devam etmeyi dahi sorgulayabildiğini ifade eden Zorkol öğrencilerin yalnız bırakılmaması gerektiğini vurguladı. Çözüm önerilerine de değinen Zorkol, “Belirleyici olan, üniversitenin bu öğrencileri yalnız bırakmaması ve ruh sağlığı uzmanlarının sürece dâhil edilmesidir” çağrısı yaptı.
“Söylentiler psikolojik yükü artırıyor”
Kampüste yayılan söylentiler, sosyal medya paylaşımları ve sürekli “Bir şey daha olur mu?” endişesinin öğrencilerde kaygıyı artırdığını söyleyen Zorkol, bu sürecin toplu bir travmaya dönüştüğünü şu sözlerle ifade etti:
“Bazı öğrenciler derste bile zihnini toplayamaz; uyku bozuklukları, kabuslar, sese aşırı irkilme gibi belirtiler görülebilir. Bu atmosferin azalması için üniversitenin şeffaf bilgilendirme toplantıları yapması, psikolojik destek grupları oluşturması ve güvenlik önlemlerini görünür biçimde artırması gerekiyor.”
“Ailelerin kaygı kontrolü, gençleri daha fazla zorlayabilir”
Zorkol, olayların öğrencilerin bilişsel işlevlerini etkileyebileceğini; dikkat, hafıza ve odaklanma sorunlarının akademik başarı düşüşüne yol açabildiğini aktararak, “Ailelerde artan kontrol, gençlerde baskı ve ‘anlaşılmıyorum’ hissi yaratır. Aile-üniversite iş birliği ve ailelere yönelik bilgilendirme önemlidir” çağrısı yaptı.
Son olarak Zorkol, belirtilerin profesyonel destek gerektirdiğinin altını çizerek, “Kaygı, korku, uyku bozukluğu, yoğun öfke, kendine zarar verme düşünceleri gibi belirtiler profesyonel desteği gerekli kılar. Bu, yalnızca bireyin psikolojik yüküyle değil; sistemsel sorunların yarattığı güvensizlikle ilişkilidir” diye konuştu.
News
