Öğrencilerin barınma tercihinde konfor değil, maliyet belirleyici

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Gökçe Baydar

Ailesinin yaşadığı yer dışında bir üniversiteyi kazanan öğrenciler için en büyük sorunların başında barınma geliyor. Yabancı bir şehre yeni giden öğrencilerin ve ailelerin ilk tercihi yurt olurken, daha sonraki yıllarda konforlu olan “eve çıkma” oranı artıyor.  Ancak son yıllarda artan maliyet ve hayat pahalılığı, öğrencilerin “barınma” tercihlerinin, “ceplerine göre” şekillendiğini ortaya koydu.

9. Köy, öğrencilerin barınma sorunu ve barınma tercihlerini araştırdı. Evde yaşayan öğrencilerin küçük bir şehirde ortalama barınma ve yaşam giderleri 10 bin ila 20 bin lira arasında değişiyor. Görüştüğümüz öğrencilerin büyük bölümü ev hayatını daha konforlu ve temiz bulduklarını belirtirken, ekonomik yükün ciddi boyutta olduğunu ifade ediyorlar. Öğrencilerin bir kısmı kendi isteğiyle, bir kısmı ise yurt çıkmadığı için zorunluluktan eve çıktığını söylüyor.

Yüksek fiyatlar, önyargılar…

Öğrencilerin anlatımına göre emlak piyasasındaki dalgalanma ve kira fiyatlarında artış, öğrenci tercihlerini doğrudan etkiliyor. Ayrıca, kiralık evlerin bakımsız olması ve bazı mahallelerde öğrencilere karşı önyargılı yaklaşım sergilenmesi, ev sahiplerinin evlerini öğrencilere kiralama konusundaki kaygısı ile ev bulma sürecini daha da zorlaştırıyor. Temiz ve ekonomik bir ev bulmanın neredeyse imkânsız hale geldiği ifade ediliyor.

9. Köy’e konuşan lisans öğrencisi Deniz Zehra Demirel, şu anda 2+1 sobalı bir evde kaldığını, ekonomik imkanlarının ancak buna yettiğini söyledi. 

Ahmet Çakmak ise kirasını çıkarmak için çalışmak zorunda olan bir öğrenci. Devletin verdiği bursun yetersiz olduğu için çalışmak zorunda kaldığını belirten Çakmak, bu durumun akademik başarıyı da etkilediğine dikkat çekti. Çakmak, şu görüşleri dile getirdi:

“Aylık ortalama 15 bin TL giderim oluyor; kira, faturalar, yemek, sosyal ve kişisel ihtiyaçlar derken masraflar hızla artıyor. Ekonomik sıkıntılar çekmemek için part-time ve tam zamanlı çalışıyorum. Bu sıkıntıları yaşamayan biriyle aynı akademik başarıyı göstermem zor. En zorlayıcı yönü ise her şeyi tek başına halletmek. Ama insanın kendi ayakları üzerinde durabilmesi için bunun gerekli olduğunu düşünüyorum“

Daha özgür olabilmek için ailesinden ayrı eve çıktığını anlatan Çakmak, zorlu koşullara rağmen bu hayat tarzının psikolojik olarak “daha bağımsız ve özgüvenli” yaptığı görüşünde.

Özel pansiyonlar: Hijyen ve sosyal imkanı yetersiz

Devlet yurduna yerleşemeyen ve ev tutma bütçesine sahip olmayan öğrenciler özel pansiyonları tercih ediyor. Özel pansiyonda kalan öğrenciler, koşulların ev hayatına daha yakın olduğunu ancak hijyen ve sosyal imkanlar açısından yetersiz kaldığını ediyor.

Devlet yurtlarına göre daha rahat bir alan sunduğunu söyleyen öğrenciler, özellikle yemek ve ekonomik yük konusunda zorlandıklarını dile getirdi. Özel pansiyonlarda kalan öğrenciler odaların ücretlerini fazla bulduklarını ucuz odaların ise banyo ve tuvaletinin ortak alanda olduğunu dile getirerek yemek masraflarını da kendilerinin karşıladığını anlattı. 

Yurtta en büyük sorun, “kendine ait bir alan”

Yurtta kalan öğrenciler ise en büyük sorunun kişisel alan eksikliği olduğunu belirtiyor. Yurtta kalan Nesrin Keskin, yurt yaşamının çoğu öğrenci için bir tercih değil, zorunluluk olduğunu söyledi: “Yurtta kalmak akademik başarımı zaman zaman etkiliyor. Kendime ait bir alanım yok. Kitaplarımı yerleştirecek bir alan bile bulamıyorum. İstediğim gibi çalışamıyor, dinlenemiyorum“

Devlet yurdunda kalan Soner Can Güzel de, Keskin gibi ev veya pansiyonun maliyeti yüksek olduğu için devlet yurdunda kalan öğrencilerde. Yurt ücreti uygun olmasına karşın, yemek, ulaşım ve kişisel harcamalarla birlikte 10 bin lira gideri olduğunu belirten Güzel, “Sosyal açıdan avantajlı aslında; sürekli insan içindesin, farklı şehirlerden arkadaşlıklar kuruyorsun. Ama bazen yalnız kalmak istediğinde o alanı bulmak zor. Kişisel alan sınırlı” dedi.

Öğrenciler, devlet yurtlarında hijyen koşullarının iyileştirilmesi ve kişisel alanın artırılmasının önemli bir çözüm olacağını vurguluyor. Öğrenciler, barınmanın bir ayrıcalık değil temel bir hak olduğuna dikkat çekerek, yetkililerden daha erişilebilir, hijyenik ve insani yaşam koşulları sağlanmasını bekliyor.