Kendi imkanıyla çadır kuran depremzede isyanda; “Çadırkent kapsamına alınmak istiyoruz”

Kahramanmaraş merkezli depremin ardından Hatay’da su, gıda, ulaşım, sağlık gibi temel ihtiyaçlara depremzedeler aylar geçmesine rağmen ulaşamıyor. Yıkımın en çok olduğu Hatay’a bağlı Defne ilçesinde Belediye binasının hemen yanında, depremzedelerin kurduğu yaklaşık 40 çadırlık alanda yaşayanlar ise, yardımlardan yoksun bırakıldıklarından şikayetçi.

Depremzede Ç.D.,  depremde zarar gören evlerine yakın olabilmek için burada kendi imkanları ile çadır kurduklarını belirterek, şöyle konuştu:

“Devletin kurduğu çadırkentler uzakta ve bizim evlerimiz de burada. Evlerimizi de aynı zamanda hırsızlardan korumak zorundayız. Bakmakla yükümlü olduğumuz hayvanlar var. Yaşadığımız bölgeyi bırakıp uzak çadırkentlere gitmemiz mümkün değil. Ama burası devlet kapsamında olmadığı için yardımlardan yoksun bırakılıyoruz. Buranın da çadırkent kapsamına alınıp ihtiyaçlarımızın karşılanmasını istiyoruz.”

Güvenliklerinden de endişeli olduğunu söyleyen Ç.D. konuşmasını şöyle sürdürdü:
“Hatay’ın sıcaklarında çadırda kalmak zaten zor ama bu şartlarda imkansızlaşıyor. Belediye binası hemen yanımızda olmasına rağmen yardımlar yanımızdan gidiyor ve bizlere dağıtılmadan başka yerlere götürülüyor. Bu zamana kadar aylar sonra sadece bir koli erzak ve vantilatör yardımı geldi. Onun dışında herhangi bir yardım yok. Hala yorgan, yastık, battaniye gibi basit şeylerden yoksunuz. Bu alan devlet kapsamında olmadığı için giriş çıkışlarda güvenlik kontrolleri yok. Ailemizin özellikle çocuklarımızın güvenliğinden endişeliyiz.”

Bir başka depremzede Mediha Mersin ise, 40 çadırlık alanda sadece iki tuvaletin olması ve bu tuvaletlerin de engelli ve yaşlılar için uygun olmaması nedeniyle sağlık problemleri yaşandığına dikkat çekti. Mersin, “Elektrik 1 aydır var. Çadırlarımızı kendimiz temin ettik ama durumumuz elverişli olmadığı için iyi çadır alamadık. Yaşadığımız çadırlar da harap halde. Buzdolabı yok yiyeceklerimizi bu sıcak mevsimde korumak daha da zorlaştı. Çamaşır makinesi yok. Çamaşırlarımızı elimizde yıkamak durumunda kalıyoruz. Annem deprem sırasında geçirdiği kaza nedeniyle oturup kalkamıyor. Engelliler ve yaşlılar için alafranga tuvalet dahi yok. 80 yaşındaki annem deprem sırasında kaza geçirdi ve bir kere ameliyat oldu. Şimdi alafranga tuvalet olmadığı için ikinci defa ameliyat olması gerekiyor. Burada hemen yanı başımızda belediye binası var. Halen daha su sorunumuz devam ediyor. Kişi başı 1,5 litrelik suyu kimlikle alıyoruz.”

Çocukların geleceği ve eğitiminden dolayı belirsizliklerin devam ettiğini belirten depremzede D.Y. de, depremin psikolojik bir yıkım olduğunu söyledi. D.Y. şöyle konuştu:

“Deprem sırasında travma yaşayan çocuklar var. Onlar için belirsizlikler devam ediyor. Eğitimleri nasıl olacak, bunların hiçbirini şu karmaşa ortamında bilemiyoruz. Arkadaşlarının ölülerini elleriyle çıkaran bu çocuklar depremden beri psikolojik herhangi bir destek alamadı. Evet burada temel ihtiyaçlarımız karşılanmıyor temel problem bu, ama psikolojik desteğe ve sıkıntılarımızı anlatmaya duyurmaya ihtiyacımız var.”

Sıcakların da artmasıyla beraber hijyene dair kaygılarını ifade eden A.D. ise, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:

“Duş alamıyoruz burada sadece iki tuvalet var. Havalar çok sıcak ve enkaz kaldırmalar devam ettiği için toz altındayız. Belediye binasında duş almak zorunda kalıyoruz. Kalabalık olduğumuz için de bu her zaman mümkün olmuyor. Bu zamana kadar herhangi bir hijyen ürünü yardımı da yapılmadı. Hijyen nedeniyle sağlığımızdan da endişeliyiz.”