18. İstanbul Bienali’nde Üç Ayaklı Kedi’nin ilk ayağı tamamlandı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Elif Şevval Usta

18. İstanbul Bienali’nin bu yılki teması “Üç Ayaklı Kedi”, kente yayılan sergiler aracılığıyla kırılganlık, kayıp ve direnme hâlini
görünür kıldı. Bienalin ilk ayağında yer alan işler, bireysel ve toplumsal hafızaya temas eden güçlü bir anlatı sundu. İstanbul Bienali’nin ilk ayağı sona erdi. Bu yıl “Üç Ayaklı Kedi” temasıyla izleyiciyle buluşan bienal, kentin farklı noktalarına yayılan sergilerle yerinden edilme, aidiyet, kayıp ve dayanma hâli üzerine düşündürdü. Yaralı olmasına rağmen yürümeye devam eden kedi imgesi, hem bireysel kırılganlıkların hem de toplumsal yaraların metaforu olarak öne çıktı.

Bienalde, “sanatla direnmek” vurgusu belirginleşirken, sergilenen çalışmalar izleyiciyi dönüştürülen şehir hafızası, yerinden edilme
deneyimi ve gündelik hayattaki görünmez çatlaklarla yüzleştirdi. İlk ayakta yer alan işler, sanatın yalnızca estetik bir alan olmadığını; aynı zamanda hafızayı, kaybı ve tanıklığı görünür kılan bir ifade alanı sunduğunu ortaya koydu.

Ziyaret edilen pek çok eser, bir eşyaya, bir mekâna ya da bir sese tutunan aidiyet duygusunu merkezine aldı. Bazı çalışmalar geçmişe
dönük bireysel hafızayı çağırırken, bazıları yerinden edilmiş hayatların sessizliğini görünür kıldı. Bu yaklaşım, izleyicinin hem
kendi kırılganlıklarıyla hem de dünyanın farklı coğrafyalarındaki görünmez acılarla temas kurmasına olanak tanıdı.

Nargile Konsepti: Sessiz Bir Gerçeklik

Sergide dikkat çeken bölümlerden biri, nargile kafe ve bilgisayar oyunlarını bir araya getiren yerleştirme oldu. İlk bakışta sıradan bir sosyal mekân izlenimi veren çalışma, erkeklik, güç gösterisi ve kırılganlık arasındaki ince çizgiye işaret eden atmosferiyle öne çıktı.
Bienalin ilk ayağı tamamlanmış olsa da ele alınan temalar güncelliğini koruyor. Sergilerde öne çıkan yıkım, kayıp ve tanıklık temaları,
güncel çatışmalar ve insani kayıplarla istemeden de olsa kesişerek, hatırlamanın ve tanık olmanın önemini yeniden düşündürüyor.