Suriyeli öğretmen çiftin gelecek kaygısı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Şehriban Abi / Kapak Fotoğrafı: DepoPhotos

Suriye, 2011 yılından bu yana yaşadığı savaş nedeniyle büyük göç verdi. Türkiye, Suriyeliler’in en fazla göç ettiği ülkeler listenin başında yer alıyor. Birçok sınır ili gibi Van da mültecilerin yerleştiği iller arasında. Savaş nedeniyle ülkesini terk etmek zorunda kalan dört çocuk annesi, 36 yaşındaki Newroz Mirza 9.Köy’e konuştu. Suriye’nin Qamişlo kentinde daha önce sınıf öğretmeni olan
Newroz Mirza’nın eşi Mahsun Mirza da henüz atanmamış bir beden eğitimi öğretmeniydi. Türkiye’ye göç etmek zorunda kalan öğretmen çift burada hem mesleklerinden oldu hem de çocuklarının geleceğinden umutsuz.

Newroz Mirza

“Yorgun ve zorlu bir süreçti”

Yeni doğmuş bebeği ile 10 yıl önce Türkiye’ye göç eden Newroz Mirza, yerleştikleri Van’da üç çocuk daha dünyaya getirdi. Mirza, zorlu göç yolculuğunu şu sözlerle anlattı:

“Savaştan kaçtık. O zaman geldiğimizde sadece küçük oğlum vardı. Suriye’de sınıf öğretmeniydim. Eşim de öğretmendi ancak henüz atanmamıştı. Suriye’de korku vardı, elektrik yoktu. İnsanların çoğu göç etti zaten. Özellikle çocuklu aileler göç etmek zorunda kaldı. Büyüklerimiz hala Suriye’de evlerinde ve topraklarında yaşamaya devam ediyorlar. Biz kaçak yolculuk yaptık. Yorgun ve zorlu bir süreçti. Buraya varana kadar yakalandık. Mahkemeye çıktık, bir gün sonra bırakıldık. Ardından Van’a geldik. Burada tanıdıklarımız vardı, bu konuda şanslıydık. Bir süre onlarla yaşadık. Daha sonra eşim işe başladı ve kiralık bir eve taşındık. Ben burada sadece ev hanımıyım, çocuklarımla ilgileniyorum.”

“En zor olan da özlem”

Van’a ulaşana kadar IŞİD’in eline geçme korkusu yaşadıklarını anlatan Mirza, asıl amaçlarının Avrupa’ya göç etmek olduğunu da paylaştı. Mirza, “Ancak Avrupa kapıları kapandı, gitmek nasip olmadı. Ne zaman gidebilirsek gideceğiz çünkü çoğu akrabamız orada. Suriye’de her şeyimiz vardı ama burada yokluk içine düştük. İster istemez yoksulluğun zorluklarını yaşıyoruz. En zor olan da özlem… İlk göç ettiğimiz günlerde hatta ilk 2-3 yıl sürekli ağlıyorduk. Buralar bize aşırı yabancı geliyordu. Kürtlerin içindeyiz ama Kürt olmamıza rağmen rahat değiliz. Alışana kadar çok zor geçti” dedi. Suriye’de asıl branşının Arapça öğretmenliği olduğunu söyleyen Mirza şöyle konuştu: “Van’da da Arapça öğretmenliği yapabilmek için birçok yere başvurdum ve soruşturdum. Fakat burada öğretmenlik yapabilmem için çok iyi Türkçe konuşabilmem gerekiyor. Türkçe öğrenmek için kurslar vardı ancak çocuklardan dolayı gidip eğitim alamadım. Benim de çalışmam gerekiyor çünkü tek bir işçi maaşı ile kirada dört çocukla çok zor. Kendi mesleğimi sürdürmek istiyorum. Herkes temiz, büyük, doğalgazlı bir evde yaşamak ister ama maalesef eşime verilen maaşla ancak sobalı bir eve geçtik. Eşimin maaşı 10 bin lira, evin kirası 5 bin. Elektrik, su, çocukların giderleri derken zar zor geçiniyoruz.”

“Öğretmen olduğumuzu bilmeyenler dilenciymişiz gibi bakıyor”

Newroz Mirza son olarak şunları söyledi: “Bazıları bize saygıyla bakıyor, onlar da öğretmen olduğumuzu bilenler… Fakat öğretmen olduğumuzu bilmeyenler dilenciymişiz gibi bakıyor. Ben de istiyorum hem kendi ailemi hem de eşimin ailesini görmeyi ama onlar Avrupa’da. Onlar da bizi görmeyi çok istiyor. Çocuklar babaannelerini, dedelerini, anneannelerini çok özlüyor ama elimizde değil. Buraya geldik ve hiçbir yere çıkamıyoruz. 20 yıl daha bu şehirde, bu ülkede kalırsak aynı şekilde yaşamaya devam edeceğiz. Yaşantımıza dair hiçbir ilerleme olmayacak.“