Büşra Tekin
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nin Başkale ilçesine bağlı Oğulveren Mahallesi’nde yaşayan 26 yaşındaki Yahya Karataş’ın öyküsü, Türkiye’de yıllardır atama bekleyen binlerce gencin yaşadığı belirsizliği bir kez daha gündeme taşıdı.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi’nden 2023 yılında fakülte birincisi olarak mezun olan Karataş, 2024 KPSS’de aldığı 90 puanla yaklaşık 10 bin aday arasında Türkiye 18’incisi olmasına rağmen iki yıldır atanmayı bekliyor.
Kısıtlı imkanlarla elde ettiği başarıya rağmen mesleğini icra edemeyen Yahya, ailesine destek olabilmek için Bodrum’a giderek inşaat işçisi olarak çalışmaya başlayacak.

Yahya Karataş
Köy şartlarında sınava hazırlandığı günleri anlatırken, Karataş’ın sözleri yıllar süren emeğin arka planını ortaya koyuyor: “KPSS’ye köyde hazırlandım. Elektriklerin sık sık kesildiği, sobanın olmadığı bir odada çalıştım. Kışın ellerimin uyuştuğu geceler oldu ama bırakmadım.“
Zor şartlara rağmen hedefinden vazgeçmeyen Karataş, elde ettiği dereceyi ise şöyle özetliyor: “Bütün imkânsızlıklara rağmen Türkiye 18’incisi oldum. Fakülteyi birincilikle bitirdim. Emek verdim, çalıştım ama iki yıldır hâlâ atanmayı bekliyorum.”
Atama süreci uzadıkça belirsizlik günlük hayatın bir parçasına dönüşmüş. Yahya için telefon artık sıradan bir cihazdan çok umudun habercisi.
“Telefonuma bakmak artık alışkanlık değil, bir umut arayışı. Her gün ‘bir açıklama olur mu’ diye kontrol ediyorum.”
Geleceğe dair net bir plan kuramadığını anlatan Yahya’nın cümleleri, bekleyişin yarattığı sıkışmışlığı gösteriyor: “Hayatımı planlayamıyorum. Nerede olacağımı, ne yapacağımı bilmiyorum. Sürekli bir belirsizlik içindeyim.”
Veteriner hekimlik başta olmak üzere farklı branşlarda atama bekleyen on binlerce gençten biri olan Yahya Karataş, yüksek puanlara rağmen kamuya yerleşemeyen adayların ortak hikâyesini temsil ediyor.
Eğitim hayatı boyunca verilen emeğin karşılığını alamadıklarını belirten gençler, açıklanmayan kadrolar ve belirsiz alım takvimleri nedeniyle farklı sektörlerde çalışmaya yöneliyor.
Yedi kardeşli bir ailede büyüyen Karataş için karar yalnızca kendi mesleğiyle ilgili değil. Evdeki ekonomik sorumluluk da bu tercihi belirliyor.
“Ailem emekli maaşıyla geçiniyor. Ben de evin en büyüklerindenim. Kardeşimin eğitim masrafları var, özellikle tıp fakültesinde okuyan kardeşim için destek olmam gerekiyor. Veterinerlik benim mesleğim ama şu an önceliğim geçim. Bu yüzden Bodrum’da inşaatta çalışacağım.“
Karataş, en çok belirsizliğin yıprattığını vurguluyor. Beklentisi ise net: “En azından bir takvim açıklansın. Ne zaman alım yapılacağını bilelim. Ona göre hayatımızı kurabiliriz.“
İnşaat yolculuğunu bir mecburiyet olarak gören Yahya Karataş, bir yandan geçimini sağlarken diğer yandan mesleğine döneceği günü beklemeye devam ediyor.
1
Şırnak sofrasının şifalı yemeği: Hengedan
8880 kez okundu
2
Halfeti’nin çiçeği ‘Karagül’ü dünya tanıyor
8466 kez okundu
3
“Yaşlıların bakımında kamu sorumluluk almalı”
7389 kez okundu
4
Azerbaycan akraba evliliklerini yasakladı
6974 kez okundu
5
Azerbaycan’da taksi sorunu: Taksi çok, fiyatı ucuz, trafiğe yük!
6502 kez okundu
6
“Aile diş hekimliği” sözü tutulmadı: 40 bin ağız ve diş sağlığı teknikeri atama bekliyor
5364 kez okundu
7
Toprakkale Kalesi kaderine mi terk edildi?
5143 kez okundu
1
Sendikalaşma öncesi işten çıkarmalar: TOG’da çalışanlar “küçülme” gerekçesini sorguluyor
8352 kez okundu
2
“Dershane öğretmenliği madende çalışmak kadar zor”
4578 kez okundu
3
Bursa Agora Çarşı’da el emeği pazarı
4137 kez okundu
4
Tekstil sektörü bitiyor mu?
3632 kez okundu
5
Ev işçisi zor durumda: Tam günlük emeğe yarım günlük ücret
3112 kez okundu
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. KVKK uyarıları ve detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.