Erdem Avşar
Türkiye, Yıldızlar Holding’e bağlı Doruk Madencilik işçilerini, Mihalıççık’tan Ankara’ya yürüyerek haklarını arayan madenciler olarak tanıdı. Kamuoyunun dikkatini çeken yürüyüşün ardından Ankara’ya ulaşan işçiler, seslerini duyurmaya çalışırken, çevik kuvvet mücadelesiyle karşı karşıya kaldı. Daha sonra Kurtuluş Parkı’nda açlık grevine başlayan madencilere, bakanlıkların araya girmesiyle, şirket tarafından ödenmeyen tazminat ve hak edişlerinin ödeneceği sözü verildi ve işçiler eylemlerini sonlandırdı.
Ancak Kurban Bayramı öncesinde verilen sözlerin tutulmaması, işçileri yeniden harekete geçirdi. Bayramın ardından sendikanın yeniden yürüyüş kararı almasıyla yola çıkan işçiler, Ankara’ya ulaşamadan Beypazarı’nda polis tarafından durduruldu. Bakanlık ve sendika arasında yapılan görüşmelerin ardından madenciler, Yıldızlar Holding’e ödemelerin yapılması için üç gün süre tanıdı. Sürenin dolmasının ardından 4 Haziran’da Yıldızlar Holding önünde bir araya gelen işçiler, alacakları hesaplarına yatana kadar mücadeleyi sürdüreceklerini açıkladı. Muhalefet partilerinden temsilciler, öğrenciler ve çok sayıda vatandaşın destek verdiği eylem sonuç verdi; işçilerin alacaklarının yaklaşık yüzde 90’ı şirket tarafından ödendi.
Mücadeleye gitmenin altında yatan sebepler neydi?
Onlar yalnızca ellerindeki baretleri yere vuran ve slogan atan maden işçileri değildi. Kimisi çocuğuna harçlık veremeyen bir baba, kimisi kirasını ödemekte zorlanan bir emekçi, kimisi ise yıllarını yer altında geçirmesine rağmen emeğinin karşılığını alamayan bir işçiydi. Hakları için yollara düşen üç madenci, mücadele kararının arkasındaki nedenleri 9. Köy’e anlattı.
Ramazan Akman
“Engelli çocuğumu hastaneye götüremiyorum”
14 yıllık madenci Ramazan Akman, 2022 yılından bu yana aynı madende çalışıyor. Akman, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) sürecinin ardından maaşların düzenli ödenmemesi ve hak kayıplarıyla karşı karşıya söyledi. Akman, bu süreçte yaşadıkları sıkıntıları şöyle anlattı:
“3 ay, 4 ay maaş verilmediği oldu. Evim kira. Çocuğum engelli. Çocuğumu hastaneye götüreceğim ama götüremiyorum. Eşimden dostumdan bulduğum parayla ancak götürebiliyorum. Mutfak masrafımı bile dışarıda çalışarak, ek iş yaparak karşılıyorum. Ek iş olmadan olmuyor. Üç ay kimse parasız şekilde dayanamaz. 400 arkadaşımızı da doğrudan işten çıkardılar. Onların da tazminatları ödenmedi. Emekli olan arkadaşlarımız bile tazminatlarını alamadı.”
Ramazan Akman, direnişten sonuç alınmasında örgütlü oldukları Bağımsız Maden-İş Sendikası’nın çabasına dikkat çekerek, “Sendikamız olmasa hiçbirimiz emeklerimizin karşılığını alamazdık” dedi.
Sinan Çeliktaş
“Çocuklarımın biri lisede diğeri üniversitede okuyor”
24 yıllık maden emekçisi Sinan Çeliktaş, yaşadığı mağduriyeti, çocuklarını okutmaya çalışan bir baba. Çocuklarının eğitimi için her türlü fedakârlığı yaptığını belirten Çeliktaş, ek işlerle ancak ayakta kalabildiğini söyledi:
“Maaş alamadığım süre boyunca gündelik işlere gitmek zorunda kaldım. Gece vardiyasında çalışıyordum ama bazen gündüzleri de başka işlere gitmek zorunda kalıyordum. Mecburen hayatı bir şekilde sürdürmek gerekiyor. Çocuklarımdan biri lisede, diğeri üniversitede okuyor. Onlara destek olmak zorundayım.”
“Dışarıda sigortasız bir şekilde çalışmak zorunda kaldım”
2012 yılından bu yana madencilik yapan Rıdvan Öztürk ise 9 aylık ücretsiz izne çıkarılma çıkarıldığını söyledi. Bunun yasal olmadığına dikkat çeken Öztürk, o dönem yaşadıkları zorlukları şöyle anlattı: “Ücretsiz izne çıkarıldığım için çalışmak istesem de iznim açılmadığı için geri dönemedim. Bu 9 ayda ne yiyip ne içeceğimi bilemedim. Ailem var, geçimimi sağlamak için ek işlere gittim. Maden çalışırken de mesai çıkışlarında ya da izin günlerinde ek iş yapıyorduk zaten. Bu şekilde geçiniyorduk. Çalışsak bile şirket maaşlarımızı düzenli ödemediği için bu duruma mecbur kaldık. Dışarıda sigortasız çalışmak zorunda kaldım“
News
