Tarlada kadın olmak: Güneşin altında unutulanlar

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Semire Yılmaz / Kapak Fotoğrafı: DepoPhotos

Hatay’da mevsimlik işçi olarak çalışan kadınlar, sabah saat 06.00’da tarlaya giriyor. Akşam 15.00’e kadar süren çalışmalarının karşılığında günlük ortalama 750 lira kazanıyorlar. Bu yevmiye ne sigorta hakkını kapsıyor ne de sağlık ve iş güvenliği standartlarını. Kadınlar, kimyasal ilaçlamanın yapıldığı alanlarda çoğu zaman maskesiz ve eldivensiz çalışmak zorunda kalıyor.

Geçim derdi için güzellikten vazgeçenler

Mevsimlik tarım işçisi Zöhre Yerli (52), hayatının büyük bölümünü eşiyle birlikte tarlada üretime destek vererek geçirdi. Uzun yıllardır tarlada çalışarak çalışan ve aile bütçesine katkı sağlayan Yerli, “Çocuklarım çok küçükken bile çalıştım. Sabahın erken
saatlerinde işe başlıyorduk. Gölge pek bulunmadığından çocuklarımı traktör gölgesine serdiğim örtünün üzerine yatırır, kavurucu sıcakta gün boyu çalışırdım” diyor.

Güneşin altında uzun süre kaldıkları için güneş yanıklarından şikayetçi ama bu işinini yapmasına engel değil. Yerli, “Güzellik bizim için önemli değil. İnsan geçim derdine düşünce ona pek sıra gelmiyor” sözleriyle anlatıyor durumunu.

Bugüne dek hiç sigortası olmadığını aktaran Yerli, ilerleyen yaşına ragmen, çalışmak zorunda olduğunu belirtiyor. Emeklilik ise kendi ifadesiyle, “hayal.”

“Temiz ve soğuk su bulsak şükrederiz”

Emire Yıldırım (56) ise, eşinin vefatından sonra doğup büyüdüğü köye geri dönerek yeniden tarım işçiliğine başlamış. Gençlik yıllarında da aynı topraklarda çalıştığını belirten Yıldırım, yıllar sonar yeniden tarım işçiliğine dönme nedenini ise şöyle anlatıyor:

“Evlenmeden önce yıllarca bu topraklarda çalıştım. Şimdi eşim vefat etti ve ben tekrardan dönüp çalışmak zorunda kaldım. Eskiden daha rahatız ancak hala yeterli değil. Yemek desen biz getiririz o da bazen bozulur güneşin altında durduğu için. Temiz ve soğuk su bulursakta şükrederiz.”

Tarlada zorlu koşullarda çalışan kadınların en büyük şikayetlerinden biri ancak belli aylarda çalışabildikleri için düzenli bir gelirlerinin olmaması.

“Tuvalet yok mahremiyet yok”

Hatay’da uzun yıllar hem sahada hem de masa başında çalışan Ziraat Mühendisi Seyfullah Çekinmez, kadın tarım işçilerinin yaşadığı hijyen ve sağlık sorunlarına dikkat çekti.

Çekinmez, kimyasal ilaçlamaların yapıldığı bölgelerde kadınların koruyucu ekipman olmadan çalıştırıldığını, çıplak ellerle ve maskesiz şekilde çalışmanın ciddi sağlık sorunlarına yol açtığını vurguladı. Yaşanan hijyen sorunlarına da dikkat çeken Çekinmez, “Kadınlar saatlerce tarlada çalışıyor ama çoğu zaman en temel insani ihtiyacını bile karşılayamıyor. Temiz suya erişim yok, tuvalet yok, mahremiyet yok” dedi.

Tarladaki emek için kalıcı çözümler gerekli

Kadın tarım işçilerinin yaşadığı yapısal sorunlara karşı kalıcı çözümlerin ancak kamusal müdahale ile mümkün olabileceğini belirten Çekinmez, özellikle mevsimlik tarım alanlarında temel hijyen ve güvenlik koşullarının devlet eliyle sağlanması gerektiğini ifade etti. “Her üretim alanında portatif tuvaletler, gölgelik dinlenme alanları ve temiz suya erişim zorunlu hale getirilmeli. Ayrıca kadın işçilere koruyucu ekipmanların ücretsiz olarak temin edilmesi yasal bir standart olmalı.” değerlendirmesinde bulundu.

Seyfullah Çekinmez, tarımda çalışan kadınların yıllardır hiçbir temel hakka sahip olmadan üretimin yükünü sırtladıklarını belirtti. Özellikle sigortasız çalışmanın en büyük sorun olduğunu vurgulayan Çekinmez, kadınların yıllarca emek vermelerine rağmen emeklilik hakkına ulaşamadıklarını ifade etti.