Kenan Sevimli
Gaziantep’te 2020 yılında kurulan Ampute Spor Kulübü, sporun birleştirici gücüyle engelleri aşmayı hedefleyen bir grup gönüllü tarafından kuruldu. Hem ampute futbol hem de oturarak voleybol branşlarında faaliyet gösteren kulüp, büyük bir özveriyle çalışmalarını sürdürse de yıllardır maddi sıkıntılarla boğuşuyor.
Kulüp Başkanı Hüseyin Döngelli, kaynak sıkıntısına dikkat çekerek, “Biz bu yola topluma kaynaşmak, hayata tutunmak için çıktık. Ancak imkanlarımız oldukça sınırlı. Saha ve salon antrenmanlarını haftada bir gerçekleştirebiliyoruz. Kulübümüz aynı zamanda bir çay ocağı gibi işletiliyor; gelen gelirle sadece kiramızı ödeyebiliyoruz” sözleriyle mevcut durumu özetliyor.
“Günlük yaşamda karşılaştığımız zorlukları spor yaparken de yaşıyoruz”
5 yıldır ayakta kalmaya çalışan kulüp, yerel yönetimlerden yeterince destek alamıyor. Döngelli, yalnızca Gaziantep Büyükşehir Belediyesi’nin zaman zaman spor malzemesi ve ulaşım konusunda yardımcı olduğunu belirtiyor. Ancak bu desteklerin, kulübün temel ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini de dile getiriyor.
Yaşanan zorluklara dikkat çeken Hüseyin Döngelli, yaşadıkları zorlukları şöyle anlatıyor: “Takımda yer alan herkes, engelli bireylerin günlük yaşamda karşılaştığı zorlukları spor yaparken de yaşıyor. Örneğin protezle yürümek, toplu taşımaya binmek, günlük işler… Hayat zor ama biz spora tutunarak bu zorlukları aşmaya çalışıyoruz. Spor, bizim için bir moral kaynağı.Yakın zamanda Hatay’a maçımız var ama kulüp kasası tamamen boş. Oyuncular kendi maaşlarından, engelli maaşlarından bir havuz oluşturup masrafları karşılamaya çalışıyor. Bir deplasman 30 bin lirayı buluyor. Bu masrafları karşılayamadığımız için kuraya girmemize rağmen ligden çekilmek zorunda kaldık.”
“Sporla unutuyorduk, imkansızlıklar engelliliğimizi hatırlatıyor”
Takım oyuncularından Ali Aslan, sporun kendilerini yeniden sağlam bir birey gibi hissettirdiğini anlatıyor. Yola çıkarken, parasal bir beklentileri olmadığını belirten Aslan, “Sadece evlere hapsolmuş engelli arkadaşlarımıza umut olmak istedik. Ancak bazı belediyeler dışarıdan sporculara yüksek paralar verirken, bizden desteklerini çekiyorlar. Ne sahaları kullanabiliyoruz ne de lige katılabiliyoruz” diyor. Bu konuda toplumsal duyarlılığın önemli olduğunu vurgulayan Aslan, süreçte yaşadıklarını ve duygularını şöyle anlatıyor:
“Ampute futbola başladığımda kendimi sağlam biri gibi hissediyordum. Spor engelli olduğumu unutturuyordu. Ama şimdi imkansızlıklar arttıkça tekrar engelli olduğumu hatırlıyorum.Herkes bir gün engelli adayıdır. Biz kimsenin kapısını dilenmek için çalmıyoruz, sadece dayanışma istiyoruz. Damlaya damlaya göl olur. Genç engelli arkadaşlarımıza örnek olalım istiyoruz. Biz yaşlandıkça sahadan çekileceğiz ama yönetimde kalıp yeni oyunculara yol göstermek istiyoruz. Ancak gücümüz tükenmek üzere.”
Takım oyuncularından Selahattin Aslantaş ise yaşadıkları en büyük eksikliğin antrenman yapacak uygun alan bulamamak olduğunu belirtiyor. “Antrenmanlarımızı sadece sahaya çıktığımızda gerçekleştirebiliyoruz. Bu da gelişimimizi sınırlandırıyor” diyen Aslantaş, yerel yöneticilere destek çağrısı yaptı.
News
Bizlerin sesini duyulduğunuz için teşekkürler biz engelliler destek bekliyoruz Saygılarımla selamlıyorum