Elleri titredi Leyla’nın ülkesindeki işkence görüntülerini izlerken. Ekranda dövülen insanlar vardı; yerde sürüklenenler, coplarla vurulanlar, çığlıklar arasında kaybolan yüzler… Kimileri öldürülüyor, kimileri işkence görüyor, kimilerinin uzuvları yerinden ediliyordu.

Leyla bir an ekrana bakmayı bıraktı, ardından tekrar gözlerini dikti. “Bak, insanlar nasıl öldürülüyor” dedi derin bir ah çekerek. Sesi kısıldı, gözleri doldu. Bir süre konuşamadı. Sessizliği, söyleyeceklerinden daha ağırdı. Ardından dudaklarından dökülen cümle, korkunun adını koyuyordu: “20 gündür kardeşimden haber alamıyorum. Ya o da ölmüşse…”

Bu sözlerin ardından ortamı soğuk ve ağır bir sessizlik sardı. Leyla başını öne eğdi. Gözlerini kaçırarak konuşmaya devam etti. Sanki sadece kardeşini değil, ülkede kaybolan binlerce insanı düşünüyordu. “Benim kardeşimin ölenlerden ne farkı var?” diye sordu.

“Mücadelenin sonu güzelse, her şey bu yolda mübahtır”

İran’da günlerdir süren protestolar, yalnızca sokaklarda değil, insanların hayatlarında da derin ve kalıcı izler bıraktı. Baskı, belirsizlik ve şiddet, birçok İranlıyı korku içinde yaşamaya zorladı. Kimi ailesini geride bırakarak, kimi sevdiklerine ulaşamadan başka ülkelere savruldu.

6 aydır Van’da, yüreği ise ülkesi İran’da…

Yaklaşık 6 aydır Van’da yaşayan Leyla M., geride ailesini, alıştığı hayatı ve geçmişini bırakarak Türkiye’ye geldi. Fiziken başka bir ülkede olsa da zihni ve kalbi hâlâ İran’da yaşananlarda kaldı. İnternetin kesildiği, haber almanın neredeyse imkânsız hâle geldiği günlerde ailesine ulaşamamak, onun için tarifsiz bir endişeye dönüştü. İran’da yaşananları ise tek bir cümleyle özetliyor: “İnsanlar sadece normal bir yaşam istiyor.”

“Tek suçum adres sormaktı”

Ülkesinde tanık olduğu şiddeti anlatırken sesi daha da kısıldı. Etrafına bakarak konuşan Leyla, yaşadıklarını şöyle anlattı: “Sokakta insanları dövdüklerini gördüm. Hiçbir şey yapmayan insanlara vuruyorlardı.”

Kendisinin de şiddete maruz kaldığını söyleyen Leyla, yaşadığı bir olayı şu sözlerle dile getirdi: “Bir keresinde sadece adres sorduğum için polis beni durdurdu ve dövdü. Kabloyla vurdular. Vücudum kan içindeydi. Onlara göre suçum adres sormaktı ama korkudan ses bile çıkaramadım.”

“İran’da kadın olmak, başlı başına bir korku”

İran’da kadın olmanın başlı başına bir korku olduğunu dile getiren Leyla, şunları söyledi: “Kadınlar ne giyeceğine, nereye gideceğine karar veremiyor. Bir şey yaşadığında polise de gidemiyorsun. Çünkü kimi zaman seni koruyacak kimse yok.”

Ekonomik adaletsizliğin de şiddeti beslediğini belirten Leyla, “Birileri milyarlar kazanırken halk çok düşük ücretlerle yaşam mücadelesi veriyor. Üniversite okuyan, emek veren gençler işsiz kalıyor. Umutsuzluk büyüyor” dedi.

Sözlerini ise neredeyse fısıltıyla tamamladı: “Ben ülkemi çok seviyorum. Zulüm sonsuza kadar sürmez. Kim mazlumsa, Allah onun yanındadır. Biz sadece korkmadan yaşamak istiyoruz.”

“İnsanların nefes alınmasına izin verilmiyor”

İran’dan Türkiye’ye gelip yerleşen isimlerden biri de Ronak D. Yıllardır Van’da ailesiyle yaşayan Ronak’ın akrabaları hâlâ İran’da. O da Leyla gibi yaşananları büyük bir kaygıyla takip ediyor. Yaşananları anlatırken sesi zaman zaman yükseldi, zaman zaman duraksadı Ronak D.: “İran’da yaşananlar benim için bir haber değil. Televizyonda izlenen, sosyal medyada görülen görüntüler hiç değil. Orası benim vatanım. Sevdiklerimin yaşadığı yer.”

İran’da yıllardır süren baskının bilindiğini söyleyen Ronak, son dönemde yaşananların çok daha ağır olduğunu dile getirdi: “Baskı hep vardı. Ama son zamanlarda olanlar çok daha farklı. İnsanların nefes almasına bile izin verilmiyor. Özellikle kadınlar ve buna karşı çıkan herkes hedefte.”

“O sessizlik başlı başına bir işkenceydi”

İnternetin kesildiği günleri anlatırken sesi titreyen Ronak, yaşadıklarını şöyle ifade etti: “Günlerce akrabalarıma ulaşamadım. O sessizlik başlı başına bir işkenceydi. Hayatta mı değiller, gözaltında mı, yaralı mı… Hiçbir fikrin yok. Bu belirsizlik insanın içini parçalıyor.”

Bu süreçte uzaktan tanıdığı bir kişinin hayatını kaybettiğini öğrendiğini söyleyen Ronak, “O an anladım ki insanlar gerçekten öldürülüyor. Sadece itiraz ettikleri için,” dedi. Ölümlerin çoğu zaman sadece sayı olarak görüldüğünü söyleyen Ronak, buna tepki gösterdi: “Herkes rakam görüyor ama ölen her insanın bir hayatı vardı, bir ailesi vardı. Şimdi hepsi yarım kaldı.”

Kadınların yıllardır sistematik baskı altında olduğunu vurgulayan Ronak, “Şimdi insanlar ‘yeter’ dedi ama bedelini yine canlarıyla ödüyorlar. En çok da kadınlar” diye konuştu.

Dünyanın sessizliğine tepki: “Bu yaşananlar normal değil”

Ronak’ı en çok öfkelendiren şeylerden birinin de dünyanın sessizliği olduğunu belirtti: “Ben buradayım ama sevdiklerim orada. Elimden hiçbir şey gelmiyor. Ne onları koruyabiliyorum ne de seslerini duyurabiliyorum.”

Ronak, sözlerini ise net bir cümleyle tamamladı: “Bu yaşananlar normal değil. Kimsenin bunu normalleştirmeye hakkı yok.“

The post Türkiye’de yaşayan İranlı kadınlar anlatıyor: İnsanlar ölüyor, dünya susuyor appeared first on 9.Köy.

İsveç’in NATO üyeliği ile Arktik Devletleri olarak bilinen sekiz devletten yedisi NATO üyesi oldu. NATO’nun genişlemesine karşı ne
kadar tavizsiz olduğu geçmişte Gürcistan’da ve bugün Ukrayna’da görülen Rusya’nın, gelecekteki politikaları ise merak konusu. Arktik
araştırmacısı ve öğretim üyesi Ferdi Güçyetmez, bu üyeliğin Rusya için sürpriz olmadığını vurgulayarak, “Rusya ekonomik ve askerî
güvenliğini sağlamada Arktika’ya özel bir yer ayırmaktadır” dedi.

Macaristan iktidar partisi Fidesz, başlarda istekli görünmemeye çalışsa da Macaristan Parlementosu 188 oyla İsveç’in NATO üyeliğinin önündeki son engeli kaldırmıştı. İsveç’in üyeliği sonrası NATO’nun kuzeydeki genişlemesinin bölgesel etkileri de tartışılmaya başlandı. İsveç’in üyeliği ile 1996 tarihli Ottawa Beyannamesi’ne göre Arktik devleti olarak kabul edilen sekiz devletten yedisi NATO üyesi oldu. Rus siyaset bilimci Aleksandr Dugin’in “Rusya’nın kaderi” olarak tanımladığı Arktik’te bölge ve bölge dışı aktörleri neler bekliyor?

Bölgenin geleceğini Arktik politikaları üzerine çalışan ve İsviçre’de öğretim üyesi olan Ferdi Güçyetmez ve Belçika’daki Ghent Üniversitesi’nden araştırmacı Berk Vindevogel 9.Köy için değerlendirdi.

Yediye karşı bir

Ghent Üniversitesi’nden araştırmacı Berk Vindevogel, Arktik’te Rusya-NATO ayrımının yeni olmadığını ve İsveç’in üyeliğiyle bu ayrımın resmileştiğini kaydetti. İsveç’in NATO üyeliği öncesinde de bölgede iş birliği içinde olduğunu, bölgede olası bir NATO-Rusya
çatışması durumunda geçmişte de Finlandiya ve İsveç’in NATO tarafında yer alması beklendiğini belirtti. Rusya’nın uzun süredir
yaptığı hazırlıklara dikkat çekerek, NATO’nun da İsveç üyeliği ile bölgedeki komuta sisteminin güncellenmesi gerektiğini vurguladı.

İsviçre’de bilimsel çalışmalarını sürdüren Ferdi Güçyetmez ise Rusya’nın NATO genişlemesine ilişkin bakışını Rusya tarafından 31
Temmuz 2022’de yayınlanan deniz doktrininde yer alan ifadelerle değerlendirdi:

“NATO’nun genişlemesi Rusya tarafında tehdit olarak algılanıyor. Bu nedenle Rusya açısında askeri harcamalara ve askeri teçhizata yönelik yeni önlem paketlerinin hayata geçirilmesi bir zorunluluktur. Yeni doktrinde Arktik Denizi için oldukça geniş bir alan verildi. Bu noktada Rusya, NATO ve bünyesindeki ülkelerin genişlemesini nasıl gördüğünü kendisi tanımlamış olmaktadır. Böylelikle bize bu konuda ne kadar ciddi olduğunu göstermiş oldular”

Rusya’nın bölgedeki iddiaları

Bölgede 17. yüzyıla uzanan Rus politikalarına dikkat çeken Ferdi Güçyetmez, bölgenin yalnızca iklim değişikliği üzerinden tartışılmaması gerektiğini belirterek jeopolitik analize de dikkat çekti: “Rusya’nın eskiden bu yana sürdürdüğü iddiası, Arktik Okyanusu’nun kendi kara parçasının doğal uzantısı olduğu şeklindedir. Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi’nin Rusya tarafından onaylanması 1997 yılında olmuştur. Rusya, 2001 yılında kıta sahanlığını genişletme hakkını ortaya atan ilk ülke olarak Birleşmiş Milletler’e başvuruda bulunmuştur. Rusya’nın talebi önemli petrol ve doğalgaz rezervlerine sahip olan yüzde 45’lik bir kısmı içeriyor”

Yalnızlaşan Rusya Çin’e sarılır mı?

Kutup İpek Yolu Projesi ve yakın Arktik ulusu olma söylemiyle en önemli bölge dışı aktör Çin olarak görülüyor. Bölge devletleri arasında yalnızlaşan Rusya’nın Çin ile ilişkilerini nasıl etkileyeceğine ilişkin sorumuza yanıt olarak Güçyetmez, Çin’in bölgedeki
politikasını bir tarafı desteklemekten ziyade bir çıkar dengesi olarak tanımladı. Ayrıca Rusya’nın Çin ile stratejik ortaklığa değer veriyor gibi görünmesine karşın bölgede güçlü bir Çin’i istemediğini kaydetti:

“Rusya Kuzey’de alternatif bir ortağa ihtiyaç duyuyor. Ancak ortaklığın kendi güç merkezinin dışına çıkmasını istemiyor. Bu konuda Rusya’nın rahatsız olduğu konulardan birisi para ilişkileri. Şöyle ki: Rusya, Kırım’ın ilhakı ile Batı kaynaklı mali ve teknik sınırlamalarla karşılaşınca ihtiyaç duyduğu yatırımı Çin’den temin edebildi. Bu konu doğrultusunda Çin bankaları Arktik bölgesindeki projelere 12 milyar dolar kaynak sağladı. Daha sonra Fransa başta olmak üzere diğer Avrupalı devletlerin enerji şirketlerinden (Novatek gibi) çıktığı hisseleri de Çinli yatırımcılar aldı. Bu çerçevede Çinli tüccarların uluslararası LNG (sıvılaştırılmış doğalgaz) piyasasının ve ücretlerinin belirlenmesinde giderek artan bir rol oynayacağı öngörülebilir”

Buna ek olarak Güçyetmez, Çin’in yeni buzkıran gemileri ile buzullarda artan faaliyetlerine ek olarak Çin’in Avrupa devletleri ile
ikili ilişkilerinden Rusya’nın rahatsız olduğunu vurguladı. Arktik ülkelerine göre Çin daha güçlü buzkıranlar yapmaya ve böylelikle
ticaretini Avrupa’nın kalbine taşımaya devam ediyor.

“Türkiye de bölgede denge kurmalı”

Arktik araştırmacısı Eda Ayaydın, İklim Haber’deki yazısında Türkiye’nin Arktik politikaları netleştirmesi yönünde vurgu yaptı. Söz
konusu yazıda Rusya’nın Ukrayna işgali sonrası diğer arktik devletleriyle ilişkisinin kesildiğini ancak Türkiye’nin bölgede Rusya ile iş birliği içinde olduğunu belirtildi. Bilimsel iş birliğinin yanı sıra Türkiye’ve verilen Rus sondaj platformunun elektriklendirilmesi ve buzkıran gemisi yapım işleri basına yansıyan ekonomik projeler arasında. Ayaydın yazısında, bölgede Türkiye için ekonomik ve askeri çıkar sağlamanın gerçekçi bir hedef olmadığını belirterek Rusya ve diğer yedi devlet arasında denge kurulması gerektiğini belirtti.

The post Rusya Arktik’te tek başına kalacak appeared first on 9.Köy.

İngiltere merkezli uluslararası insani yardım kuruluşu OXFAM, İsviçre’nin Davos kentinde düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu yıllık toplantısı kapsamında; “Inequality Inc” (Eşitsizlik Inc) başlıklı raporunu yayımladı.

Rapora göre, 2024’te milyarderlerin servetleri 2 trilyon dolar artarken, haftada dört yeni milyarder ortaya çıktı. Raporda, dünya genelinde 3,6 milyar insanın günlük 6,85 dolarla yaşamaya çalıştığı vurgulanıyor. Eğitim ve sağlık harcamalarındaki kesintiler ise yoksulluğu daha da artırıyor. Milyarderlerin servetinin büyük kısmı miras ve tekel gücüne dayanırken, önümüzdeki 30 yılda 5,2 trilyon dolarlık servetin miras yoluyla aktarılması bekleniyor. Tekelleşme de özellikle dev şirketlerin etkisiyle eşitsizliği derinleştiriyor.

“Küresel eşitsizlik 38 kat arttı”

Rapora göre tarihi sömürgecilik dönemine dayanan eşitsizlik günümüze kadar derinleşerek devam etti. 1820’de en zengin yüzde 10’un gelirinin en yoksul yüzde 50’den 18 kat fazla olduğu dünyada, bu fark 2020’de 38 katına çıktı. Raporda, Afrika’daki yaşam
beklentisinin Avrupa’ya kıyasla 15 yıl daha kısa olduğu vurgulanırken, Küresel Güney ülkelerindeki zengin yüzde 1’in gelirlerin yüzde 20’sini kontrol ettiği belirtildi.

“Küresel Güney, zengin ülkelere saatte 30 milyon dolar ödüyor”

Rapora göre, 2024’ün ilk çeyreğinde merkez bankaları küresel rezervlerinin yüzde 58,9’unu Amerikan dolarında tutuyordu. Bu durum zengin ülkelerin düşük maliyetle borçlanmasını sağlarken; sermaye Küresel Güney’e daha karlı yatırımlar olarak aktarılıyor. Bu dengesizlik, her yıl neredeyse 1 trilyon dolar ödemeye yol açarken, bu ödemelerin yalnızca saatte 30 milyon dolarının zengin ülkelerdeki en varlıklı yüzde 1’e aktarıldığı ifade edildi.

“Hiper finansallaşma dönemindeyiz”

OXFAM Raporunu 9.Köy’e değerlendiren İktisatçı Dr. Tansel Güçlü, milyarderlerin servet artışları hakkında konuşarak, “Küresel sermaye birikiminin yeni biçimleri, özellikle finans ve maddi olmayan varlıklar üzerinden yükselen tekelci yapılar bu eğilimleri güçlendiriyor” dedi.

Güçlü’ye göre, 1980’lerden önceki Fordist üretim modellerinde dahi tekelci güçler mevcuttu ancak bugünün tekelci sermayesi daha karmaşık ağlar ve patent hakları gibi araçlarla büyüyor. Bu durumu örneklerle açıklayan Güçlü şunları kaydetti:

“Bu şirketler nakit varlıklarını kurumsal yatırım şirketleri aracılığıyla offshore finans merkezlerinde düşük maliyetle yönetmekte. Örneğin Apple’ın Breaburn Capital şirketi büyük bir hedge fon olarak bu işlevi görmekte. Ayrıca Microsoft gibi diğer yatırım şirketleri de bugün melek yatırımcılar olarak hareket etmekte ve kendilerince gelecek gördükleri ‘tohum projelere’ ve şirketlere yatırım yaparak onları yönlendirmekte, büyük piyasa değerlerine ulaştıktan sonra da ellerinden çıkarmakta. Bir tür hiper finansallaşma dönemini yaşadığımız söylenebilir.”

“Milyarderlerin gelirleri yeniliklerin mülkiyeti ve iktidara yakınlıkla şekilleniyor”

Güçlü, milyarderlerin gelirlerinin büyük ölçüde yenilikler üzerindeki mülkiyet ve tekel haklarına dayanmasının yanı sıra, iktidarlarla kurdukları yakın ilişkilerin de bu süreçte belirleyici olduğunu vurgulayarak, kapitalizmin tekelci karakterinin bu ilişkilerden bağımsız
düşünülemeyeceğini ifade etti.

Örnek olarak büyük teknoloji şirketlerinin patent hakları ve platform ekonomilerindeki tekelci etkilerini gösteren Güçlü, “Bu durum piyasada rekabeti sınırlandırırken fiyatlama gücünü şirketlerin elinde tutmasına olanak tanıyor” dedi. Güçlü, büyük şirketlerin tekelci fiyatlama gücünün küresel refahın emekçiler yerine sermayedarlara yönelmesine neden olduğunu da söyleyerek, “Bu, Michel Kalecki’nin tespitiyle de örtüşüyor; emekçiler kazandıklarını harcarlar, sermayedarlar harcadıklarını kazanırlar. Kapitalistlerin kârları, harcamalarının fiyatlara yansıması yoluyla kendilerine geri döner” diye konuştu.

Finansallaşan sermaye birikiminde rekabet avantajı sağlamanın kritik unsurunun likit sermaye biçimlerinde örgütlenmek ve fiziki üretimin risklerinden korunmak olduğunu belirten Güçlü, bu sürecin üretim performansını satın almaya ve el değiştirmeye dayalı bir birikim modeli yarattığına dikkat çekti.

“Eşitsizlik sömürgeci kapitalizmle başladı ama şekil değiştirdi”

Güçlü, günümüz küresel eşitsizliklerinin tarihsel kökenlerine işaret ederek, kapitalizmin ortaya çıkışıyla birlikte sömürgeci ilişkilerin bu eşitsizliklerin temelini oluşturduğunu ifade etti.”Kapitalizm, sömürgecilik aracılığıyla prekapitalist toplumları kendi çevresine bağladı ve bu süreç günümüz eşitsizliklerinin birikmesinin başlangıç noktasıdır” diyen Güçlü sözlerini şöyle sürdürdü:

Sömürgecilik döneminde kölelik hâkim bir emek biçimiyken, daha sonra ücretli emek sistemi yaygınlaştı. Bugün ise finansal sermayenin serbest dolaşımı bu eşitsizliği yeni şekillerde devam ettiriyor. Raporda yer alan İngiltere’nin 1765-1900 yılları arasında Hindistan’dan 64,82 trilyon dolar değerinde servet elde ettiğine dair bilgiye atıfta bulunan Güçlü, bu tür kaynak transferlerinin günümüzde farklı yollarla devam ettiğini belirtti. Güçlü, “Artık sermaye transferleri, finansal akışlar ve ticaret rejimleri aracılığıyla daha az görünür şekilde gerçekleşiyor” şeklinde konuştu.

Gelişmekte olan ülkelerin borç yükü

Güçlü, tekelleşmenin ve gelir eşitsizliğinin özellikle geç kapitalistleşen ülkeler için enflasyon gibi ciddi sonuçları olduğunu da belirterek, şunları kaydetti: “Tekelci fiyat koyma gücünün yarattığı enflasyonist sıçramalar, kârları artırarak ücretlerin gerilemesine yol açıyor. Bu da toplumsal refahı daha da bölerken, sermayenin daha fazla pay almasına neden oluyor.”

Güçlü, aynı zamanda borçlanmanın artmasının, gelir dağılımındaki bozulma ve finansal kırılganlıkla iç içe geçmiş bir kapitalist mekanizma oluşturduğunu vurguladı ve “Emekçi sınıfların borçlanma ihtiyacı, bu yapının bir zorunluluğuna dönüşmüş durumda” diye ekledi. Güçlü, bu sürecin özellikle gelişmekte olan ülkelerdeki ekonomik krizleri derinleştirdiğini ifade etti.

Küresel düzeydeki sermaye birikiminin uluslararası bir örgütlenmeyi zorunlu kıldığını ve ekonomik yapıları dönüştürecek planların gündeme alınması gerektiğini de belirten Güçlü, “Bu tür bir ekonomi için çözüm, küresel düzeyde ve emek yanlısı olmalıdır. Hem ulusal hem de uluslararası çözüm perspektiflerine ihtiyacımız var” dedi.

The post Milyarderler ve tekelleşmenin derinleştirdiği adaletsizlik appeared first on 9.Köy.

Avrupa Parlamentosu seçimleri sonucu, Avrupa’nın birçok önemli ülkesinde aşırı sağ partiler birincilik veya ikincilik koltuğuna oturdu. Fransa’da Ulusal Birlik Partisi (RN), İtalya’da İtalya’nın Kardeşleri (FDL), Avusturya’da ise aşırı sağcı Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ) birinci parti olurken Almanya’da Almanya için Alternatif (AFD) ve Hollanda’da Özgürlük Partisi (ÖP) ikincilik koltuğuna oturdu.

Avrupa Parlamentosu’nun genel dağılımına bakıldığında ise EPP (Merkez sağ) 184 koltuk ile birinciliği korurken S&D (Sosyal Demokratlar) 139 ile ikincilikte kaldı. Liberaller ve Yeşiller sırasıyla 80 ve 52 koltuk alarak büyük darbe alırken Parlamentonun aşırı sağ grupları Avrupa Muhafazakarları ve Reformistleri (ECR) ile Kimlik ve Demokrasi (ID) büyük bir ivme yakalayarak sırasıyla 73 ve 58 koltuk kazandılar. Bunun yanında 89’a yakın henüz bir gruba dahil olmayan milletvekilinin yarısına yakını da aşırı sağ partilerden seçildi.

Sonuçlar aşırı sağda büyük bir yükselişe işaret etse de merkez olarak olarak kabul edilen EPP, S&D ve Renew (liberaller) hala çoğunluğa sahip.

Belçika’da sonuçlar

Belçika’da ise halk 3 seçim için sandığa gitti. Bölgesel, Federal ve Avrupa için oy kullanılan Belçika seçimlerinde hem federal hem de Avrupa Parlamentosu seçimlerinde aşırı sağ partiler birinci çıktı.

Aşırı sağcı Vlaams Belang (VB) yüzde 13,8 oy oranı ile beklenenin aksine ikinci olurken daha ılımlı sağcı milliyetçi N-VA yüzde 16,8 oy oranı ile birinci parti oldu. Partisi Open Vld ise yüzde 5,4 alarak hezimete uğrayan Belçika Başbakanı De Croo seçimlerin hemen ardından 9 Haziran’da istifa etti.

Avrupa Parlamentosu’na toplam 22 milletvekili gönderen Belçika’da milletvekillerinin 6’sı aşırı sağcı ID ve ECR’ya giderken EPP, Renew ve S&D 4’er milletvekili gönderme hakkı kazandı. Sol ve Yeşiller ise 2’şer koltukta kaldı. Seçimlerde listedelerdeki Türkiye kökenli adaylardan hiçbiri AP’ye gitme hakkı kazanamadı.

Üçüncü jenerasyon daha bilinçli

Seçim sonuçları hakkında 9. Köy’e konuşan AB ve Diaspora Çalışmaları Uzmanı, aynı zamanda Diaspora 1964 Derneği’nin de kurucusu Furkan Onur Kavukçu, Belçika’da bir ve ikinci nesil diasporanın Avrupa seçimlerine ilgisinin az olduğunu bunun ise üçüncü jenerasyon ile değişmeye başladığını aktardı.

“Belçika’da resmi veri olmamasına karşın 300 bin civarı Türk asıllının yaşadığını” aktaran Kavukçu, “Türkler arasında yerel, bölgesel ve federal seçimlerin hala Avrupa seçimlerine göre daha önemli olduğunu” söyledi.

İlk ve ikinci jenerasyonun en büyük engelinin dil olduğunu belirten Kavukçu, bu durumun yeni nesille birlikte değiştiğini ve bu sayede medya takibinin daha mümkün hale geldiğini ifade etti. Kavukçu, “Türklerin genellikle mavi yaka olmalarından ötürü PS başta olmak üzere sosyalist partilere yakın durduğunu fakat beyaz yakalılaşma ve iş sahibi olma oranının artmasıyla ekonomik kaygıların gittikçe daha ön plana çıktığını” aktardı.

“Belçikalı Türklerin Belçika seçimlerinde tercih ettikleri partilerin aşırı sağdan aşırı sola kadar çeşitlilik gösterdiğine” değinen Kavukçu, bu durumu “Türklerin kendisini Belçika’ya ait hissetmesine’ bağladı. Kavukçu, “Daha önceki nesiller gibi sadece Türklük bilinciyle değil artık ülkenin ekonomik ve politik gündemini takip ederek bilinçli tercihler yapmaya başladıklarını” söyledi.

“İstenmemişlik duygusu hissediyorum”

Belçika’da gazetecilik yapan 24 yaşındaki Feraye Özyürek, üçüncü Jenerasyon Türk asıllı bir Belçikalı. Flaman bölgesinde oturduğunu aktaran Feraye, Flaman bölgesindeki seçimlerde aşırı sağın yükseleşinden rahatsızlık duyduğunu aktardı. Yükselen aşırı sağın kendisine “istenmemişlik duygusu” hissettirdiğini söyleyen Feraye, baş örtüsünden ötürü ayrımcılığa maruz kalmaktan da çekindiğini belirtti.

“Eğitim düzeyinin etkisi var”

Belçika’da yaşayan 23 yaşındaki Hacı Ahmet Ünlü de parlamento seçimlerinin hayatını etkileyeceğini düşündüğünü belirtti. Aşırı sağın yükselişinin kendisinde ve çevresinde endişe yarattığını ifade eden Hacı Ahmet Ünlü, yeni jenerasyon Belçika Türklerinin, eğitim düzeylerinin artmasıyla beraber Avrupa siyasetiyle daha çok ilgilendiklerini söyledi.

“Ekonomik etkenler ön planda”

Belçika’nın Ghent şehrinde okuyan 22 yaşındaki Erkin Gargili ise kendi oy tercihinde siyasi/kültürel kaygılardan ziyade ekonomik etkenlerin ön planda olduğunu belirtti. Aşırı sağ partilerden çekincesi olduğunu aktaran Erkin Gargili de hayatının etkileneceği görüşünde.

“Haklarımızı korumak için bilinçlenmeliyiz”

Yüksek lisans öğrencisi 24 yaşındaki Mustafa Şimşek de seçimleri yakından takip edenlerden. Seçimden önce çeşitli etkinlikler aracılığı ile Türk toplumunun seçimlere katılımını arttırmak için çalıştığını belirten Mustafa, “Haklarımızı korumamız gerek” dedi. Mustafa ayrıca seçim sonuçlarıyla beraber Müslümanların çalışmasına ilişkin çeşitli zorlukların ortaya çıkabileceğinden endişe duyduğunu da söyledi.

The post Belçika’daki Türkler aşırı sağın güçlenmesine ne diyor? appeared first on 9.Köy.

Aykut Küçükyıldız / Kapak Fotoğrafı: DepoPhotos

Şubat 2022’de Rus ordusunun Ukrayna’yı işgal etmesiyle başlayan savaşta, Ukrayna ordusu ilk defa sınırı aşarak Rusya’nın Kursk bölgesine girdi. 6 Ağustos günü başlayan harekatla Ukrayna, doğal gaz hatlarının ölçüm istasyonunun bulunduğu Suca kasabası da dahil bazı sınır yerleşimlerini kontrolü altına aldı.

Moskova’daki Türk Büyükelçisi Rus Dışişleri Bakanlığı’na çağrıldı

The post Ukrayna-Rusya savaşında bir ilk; Ukrayna askeri Rus topraklarında appeared first on 9.Köy.

Aynur Hokmuravan / Kapak Fotoğrafı: DepoPhotos

Azerbaycan’ın başkenti Bakü, bu yılki Dünya İklim Zirvesi’ne hazırlanıyor. Her yıl gerçekleştiren ve ülkelerin ev sahibi olabilmek için kıyasıya yarıştıkları, COP’29 olarak anılan Dünya İklim Zirvesi, Bakü Olimpiyat Stadı’nda 11-22 Kasım 2024 tarihleri arasında gerçekleştirilecek.

“Karabağ ve Doğu Zengezur bölgeleri yeşil enerji bölgesi ilan edildi”

Azerbaycan’ın 2021 yılında Glasgow’da düzenlenen BM İklim Değişiklikleri Çerçeve Sözleşmesi Taraflar Konferansı’nın 26. oturumu sırasında, 2050 yılına kadar sera gazı emisyonlarını 1990 yılı seviyesine kıyasla %40’a kadar azaltmayı koşullu hedef olarak ilan ettiğini vurgulayan Ceferli, “Karabağ’da işgalden kurtarılan bölgelerin 2050 yılına kadar karbon nötr bölgesi haline getirilmesi girişimi ilan edildi. Ülkemiz, yeşil enerji sektörünün oluşturulması konusunda ileri deneyime sahip saygın uluslararası şirketlerle işbirliği yapmaktadır. Elektrik üretiminde yenilenebilir enerji kaynaklarının payının 2026 yılına kadar %24’e, 2030 yılına kadar ise %30’a çıkarılması ‘Azerbaycan Cumhuriyeti’nin 2022-2026 yılları için sosyo-ekonomik kalkınma stratejisinde’ öngörülmüştür. Ülkemiz işgalden kurtarılan Karabağ ve Doğu Zengezur ekonomik bölgelerini yeşil enerji bölgesi ilan etmiştir. Burada yapılan inşaat ve yenileme çalışmaları yeşil enerjiye dayanmaktadır” diye konuştu.

“COP-29’un Bakü’de düzenlenmesi, Azerbaycan’a olan güveni gösteriyor”

The post Bakü, Dünya İklim Zirvesi COP-29’a hazırlanıyor appeared first on 9.Köy.

Anar Şuşalı

“Türk gücünün de artık sona erdiğini söyleyebiliriz”

“Rus askerinin erken çekilmesi Ukrayna ile ilgili”

Kenan Novruzov

“Türkiye ve Azerbaycan stratejik müttefik”

“Azerbaycan Türkiye’de, Türkiye de Azerbaycan’dadır” 

Azer Hesret

The post Rus askerleri Karabağ’dan çekildi; gözlemci Türk askerleri ne olacak? appeared first on 9.Köy.

Avrupa Birliği ülkelerine kaçak yollarla göç edenlerin sayısı her gün artıyor. Avrupa Birliği Sınır Koruma Ajansı’nın verilerine göre, bu yıl 380 bin kişi bu yolla Avrupa ülkelerine göç etti. Bu sayı, 2022 yılına oranla yüzde 17’lik bir artış anlamına geliyor. Bu, aynı zamanda 2016 yılından beri ulaşılan en yüksek sayı. Frontex’e göre kaçak yollarla göç, can kaybı gibi birçok riski barındırmasına rağmen son 3 yıldır istikrarlı şekilde artıyor.

Zorlukların başında yüksek maliyet var. Göç kararı aldıktan sonra gerekli parayı tamamlamak çoğu kişi için kolay olmuyor. Ardından güvenlik ve sağlık sorunları geliyor. Rotaya göre bazen günlerce aç ve susuz yürünüyor, bazen soğuktan donma tehlikeleri yaşanıyor, bazen de soğuk ve rüzgarlı havalarda, sağlam olmayan teknelerle yolculuklar yapılıyor. Göç Araştırmaları Derneği üyesi Lülüfer Körükmez’e göre düzensiz göç aslında bir tercih değil, sınır ve vize politikaları nedeniyle ‘sınır rejiminin’ insanlara dayattığı bir zorunluluk. Körükmez, düzensiz göçün risklerini 9. Köy’e şöyle anlattı:

“En büyük risk hayati tehlike”

Kaçak yollarla göçe kalkışanların karşılaştığı en büyük riskin “hayati tehlike” olduğunu vurgulayan Körükmez, “Biz sürekli gemilerim batmasını, fırtınaları duyuyoruz. Yayınlanan raporlardan militanların öldürdüğü insanlar olduğunu biliyoruz, geri itmeleri biliyoruz. Sadece denizden değil, karadan geçerken de benzer hayati riskler var, çok soğukta kalmaktan kaynaklı yaralanmalar, hayati tehlikeler ortaya çıkabiliyor. Bizim coğrafyamızda olmasa bile Afrika ülkelerinden, çöllerden geçerken yaşanan benzer durumlar var” diye konuştu.

Lülüfer Körükmez

Tüm bunların, ülkelerin vize ve sınır politikalarından kaynaklandığına da dikkat çeken Körükmez, 2. zorluğun ise “istismar tehlikesi” olduğunu vurguladı. “Hayati tehlikenin yanında bir de istismar riski var. Bu konuda genellikle kadınları konuşuyoruz, çünkü ağırlıkla kadınlar istismara uğruyor. Ama erkeklerin de bedensel istismara maruz kaldığını raporlardan, tanıklıklardan biliyoruz. Göç edenlerin bir kısmı bu ihtimalin farkında olmasa da birçoğu bunu göze alarak yola çıkıyor. Bu failler bazen kaçakçılar oluyor bazen de resmi görevliler.”

“Paraları var gidebiliyorlar algısı yanlış”

Bir başka riskin de maliyet olduğuna dikkat çeken Körükmez, bu riskli yolculuğun maliyetini karşılamanın göçmenler için çoğu zaman kolay olmadığını da ifade etti. Körükmez “parası olan yurtdışına gider” algınısın yanlış olduğuna değindi:

“Paraları var gidebiliyorlar algısı yanlış. Göç edenlerin gitmeleri için gereken finansal sermayeyi bazen çekirdek aileleri, bazen geniş aileleri toplayıp verebiliyor. O para aslında çoğu zaman bir kişinin güvenli ülkeye ulaşıp ailenin geri kalanını kurtaracağı geniş bir kollektiviteden yatırım olarak toplanıyor.”

“Final noktasının varlığı bile unutulabiliyor”

Düzensiz göç macerasının güvenli ülkeye ulaşmakla da bitmediğini ve göçmeni yeni ülkesinde de birçok sorunun beklediğini ifade eden Körükmez, bu sorunları da şöyle sıraladı:

“Göç etmek ülkeden ülkeye değişiyor ama giderek de zorlaşıyor. Uzun kamp süreçleri olabiliyor, göçmenler iltica başvurusu yapabilirlerse eğer, o süreç boyunca kampta kalabiliyor. Bunun yanı sıra, o süreçte yakalanmamak için çok ciddi efor sarfetmeleri gerekiyor. Yakalanırsa kendi ülkelerine veya Avrupa’ya ilk giriş yaptıkları ülkeye gönderilebiliyorlar ki, bu da aynı yolculuğun tekrar başlaması anlamına geliyor. Diyelim ki bir kişi Afganistan’dan Almanya’ya ulaşmak istiyor ve Slovakya’ya kadar gidiyor. Burada sisteme girerse sonra Almanya’ya ulaştığında Slobakya’ya veya kendi ülkesine geri gönderilme ihtimali çok yüksek. Bu şu anlama geliyor; bu kişi yeniden Almanya’ya gitmeyi deneyecek. Herkes fiziksel ve mental olarak dayanabildiği kadar tekrar tekrar gitmeyi deniyor ve bazı insanlar bir final noktası var mı, bunu bile unutuyor. 5-6 sene boyunca sürekli, bir final noktası olmaksızın hareket halinde olmak, oradan oraya sürüklenmek zorunda kalabiliyorlar.”

The post Tehlikelerle dolu bir yolculuk: Düzensiz göç appeared first on 9.Köy.

Artan saldırılarla ilgili değerlendirmelerde bulunan Gazeteci Musa Özuğurlu, İsrail’in Filistinlilere yönelik saldırılarının her yıl Ramazan ayında rutin olarak arttığını aktardı. Özuğurlu, “İsrail’in önceki yıllarda da Filistinliler hakkında bir takım yasaklama girişimlerinde bulunduğunu biliyoruz. Fakat bu senenin ayrı bir özelliği var. Bu sene Yahudilerin Pesah yani Hamursuz Bayramı da aynı döneme denk geldi. Böyle olmuş olması saldırıların daha da alevlenmesine neden oldu” dedi.

Özuğurlu sözlerine şöyle devam etti: “Ramazan ayı süresince geleneksel olarak camiler sabaha kadar açık kalabiliyor. Mescid–i Aksa’da Kıble Mescidi denen bir yer var ve İsrail bu kısımda ibadete izin vermiyor. İsrail kuvvetlerinin saldırısından önce Filistinli gençler orada toplanmıştı zaten. Baskın olunca tabii çatışmalar gerçekleşti.”

Lübnan’dan İsrail’e saldırılar baskınla ilişkili

Lübnan’dan yapılan füze atışlarının Mescid-i Aksa baskınıyla ilgili olduğunu söyleyen Özuğurlu, “İsrail, Suriye’de bazı hedefleri vurdu ve iki İranlı askeri danışman öldü. İranlılar bunun üzerine intikam yemini ettiler. Daha öncesinde İsrail, İslami Cihat’ın bir yöneticisini Şam’da öldürdü. Bütün bunlar yaşanırken Lübnan’ın güneyinde bulunan Hizbullah’ı da düşünmek gerekir. Bu gruplar birlikte hareket ediyor ve her bir olay kendileri için birer sebep oluşturuyor. Hizbullah da İslami Cihat grubundan iki kişinin öldürülmesiyle intikam yemini ettiğini duyurdu. Sonrasında bütün bunlar üst üste geldi ve Mescid-i Aksa olayı gerçekleştikten sonra Lübnan’dan İsrail tarafına atış yapıldı” açıklamasında bulundu.

İç kamuoyu için Filistinliler kışkırtıldı

Saldırının politik bir hamle olduğunu vurgulayan araştırmacı yazar Alptekin Dursunoğlu, “Başbakan Netanyahu, yargı reformuna yönelik tepkileri yatıştırmak, kamuoyunu birleştirebilmek ve bu ikiye bölünmüşlüğü ortadan kaldırabilmek için bir dış düşman anlatısına ihtiyaç duydu” ifadelerini kullandı. Dursunoğlu, “Ramazan aylarında insanlar itikafa girerler, yani bir camiye girip ibadet ederler, zorunlu ihtiyaçları dışında dışarıya çıkmazlar, camide yaşarlar. Yani bir gösteri değil, toplumsal eylem değil. İsrail polisi, Mescid-i Aksa’yı bastı, itikaftakileri döverek, plastik mermiler kullanarak tutukladı, şiddet uyguladı. Bunun çok bariz şekilde bir amacı vardı. Bütün Filistin’i kışkırtmak ve kontrollü şekilde kendi iç kamuoyunu konsolide etmek istediler ve bunu başardılar” dedi.

Savaş olasılığına karşı İsrail’den temkinli adım

İsrail’in Hizbullah’ı savaş dışında tutmaya çalıştığını aktaran Dursunoğlu, “İsrailliler, bu saldırının Hizbullah tarafından değil Lübnan’daki Filistinliler tarafından yapıldığını söylediler. Bu, Hizbullah’a sizinle savaşmak istemiyoruz mesajıydı. Evet saldırıyı Hizbullah yapmamıştı; ama Hizbullah’ın onayı ve bilgisi olmadan saldırı yapılamazdı” dedi.

Kaynak: 24 Saat Gazetesi

The post İsrail’in bölgesel saldırıları “iç politika” hamlesi mi? appeared first on 9.Köy.

Haber: Ahmetcan Uzlaşık / Kapak Fotoğrafı: Depophotos

“Bu ziyaretin özel bir önemi var”

Ziyaretin uluslararası alanda giderek yalnızlaşan Rus Lider Putin açısından büyük önem taşıdığına dikkat çeken Okçal, şöyle konuştu;

“Ziyaretin odak noktası ekonomi..”

The post Çin’den Moskova çıkarması appeared first on 9.Köy.