Türkiye Kadınlar Hokey Süper Ligi ekiplerinden Ege Yıldızları Spor Kulübü, başarılarını sürdürebilmek için Muğlalı iş insanlarına sponsorluk çağrısı yaptı. Kulüp Başkanı ve Antrenörü Serkan Şen, sınırlı bütçeyle önemli başarılara imza attıklarını belirterek, “Sponsor desteğine ihtiyacımız var” dedi. Milli sporcu Sude Nur Kurt ise Türkiye’de hokeyin hak ettiği ekonomik desteği görmediğini belirterek, “Hokeye değer verilmeli, bizlere destek olunmalı” çağrısında bulundu.

Ege Yıldızları Spor Kulübü,  Muğla’daki hokey kulüplerinin ‘amiral gemisi. Kulüp Başkanı Serkan Şen, “Hokeyde kadınlarda tüm kategorilerde Türkiye şampiyonluğuna sahibiz. Milli takımlara her yıl 10’un üzerinde sporcu gönderen bir sporcu fabrikasıyız. Maddi olarak çok kısıtlı bütçelerle bu başarıları elde ediyoruz” diye konuştu.

“Araç sıkıntısı yaşıyoruz”

“Sponsor anlamında desteğe ihtiyacımız var” diyen Şen, Muğla Büyükşehir Belediyesiyle araç konusunda sıkıntı yaşadıklarını da şu şekilde dile getirdi:

“Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras bize destek veriyor ancak alt tarafta o desteği göremiyoruz. Başkan Ahmet Aras, ‘Araç konusunu sıkıntı etmeyin. Size sonuna kadar destek verelim’ demesine rağmen daire başkanı bize araç konusunda olumsuz yazı veriyor. Biz de kulübümüze araç alma yönünde bir ‘araç kampanyası’ başlattık.Maalesef sponsorumuz yok. Bir tek su sponsorumuz var, onda da sadece su alıyoruz.”

Ege Yıldızları’nın milli sporcusu Sude Nur Kurt da deplasmanda konaklama konusunda da sıkıntı yaşadıklarını söyledi. Kurt, “Diğer takımlar, otellerde kalırken maddi imkânımız olmadığı için biz Kredi ve Yurtlar Kurumu (KYK)yurtlarında öğrencilerle birlikte kalmak zorunda kalıyoruz” dedi.

Sude Nur Kurt

“Hokeyden para kazanılmıyor”

Maddi imkânsızlıktan dolayı başka bir sektörde geçici olarak çalışmak zorunda kaldığını da belirten Kurt, şunları söyledi:

“Amatör bir spor olduğu için hokeyden para da kazanılmıyor. Hokeyden para kazanamadığım için şu an başka bir sektörde çalışıyorum. Milli sporcu olduğum için bir sene öncesine kadar olimpik sporcu maaşı alıyordum. Tasarruf tedbirlerinden dolayı maaşımız bir anda kesildi. Ben de parasız kaldım. Maddi zorluk çektiğimden dolayı da hokeyle alakası olmayan başka bir sektörde para kazanmaya çalışıyorum. Maalesef Türkiye’de hokeye verilen değeri yeterli bulmuyorum.”

Hokey’e 10 yıl önce başladığını anlatan Kurt, zor şartlar altında betonda hokey oynadıklarını söyledi.  Artık hokey sahasında antrenman yaptıklarını belirten Kurt, çalışma koşullarını şöyle anlattı:

“O zamanlar yırtık ayakkabılarımızla ‘ben kullanacağım’ diye kırık sopa için kavga ederdik. Şu an Muğla’da en iyi şartlar var. Yeni olimpik hokey sahası da yapıldı. Bu bizim çok büyük bir avantaj. Türkiye’de hokey biraz daha para kazanılabilecek bir seviyede olmalı. Hokeye değer verilmeli, bizlere destek olunmalı.“

Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümünden yeni mezun olan Kurt, okulun ve sporun aynı anda yürütülebileceği söyledi. Kurt, sporla ilgilenmek isteyen gençlere, “Hem okullarına hem sporlarına değer versinler. Ayrıca spor yapınca fit de oluyorsun, sağlıklı da oluyorsun. Bunları düşünsünler ve kendi ayakları üstünde dursunlar” önerisinde bulundu.

The post Hokeyin Muğla temsilcisi Ege Yıldızları, sponsor desteği bekliyor appeared first on 9.Köy.

Kış sporları arasında yer alan ve son yıllarda Türkiye’de giderek yaygınlaşmaya başlayan curling, uluslararası arenada elde edilen başarılara rağmen kamuoyunda hâlâ yeterince tanınmıyor. Türkiye, bu yıl düzenlenen Dünya Kadınlar Curling Şampiyonası’nda tarihinin en büyük başarısını elde ederek dünya 5’incisi olurken, Kadın Milli Takımı Kaptanı Dilşat Yıldız, bu başarının geniş kitlelere ulaşamadığını söylüyor. Yıldız, “İnsanlar başarımızı duysa curlinge çok daha fazla ilgi duyacak. Ama maalesef kimsenin başarımızdan haberi yok”  dedi.

Geçtiğimiz mart ayında düzenlenen 2026 Dünya Kadınlar Curling Şampiyonası’nda 5’inci olan ve şampiyona tarihindeki en büyük başarısını elde eden Curling Kadın Milli Takımı’nda kaptan Dilşat Yıldız, 9. Köy’ün sorularını yanıtladı.

Dünyada üst sıralarda olduklarını ve Avrupa’nın da en iyi 10 takımı arasında yer aldıklarını belirten Yıldız, “İnsanlar başarımızı duysa curlinge çok dah ailgi duyacak” dedi. Dilşat Yıldız ayrıca, sporcu gelişimi açısından tesisleşmenin oldukça önemli olduğuna da dikkat çekti. 

Dilşat Yıldız

“Tesis yetersizliği var”

Curling branşında tesisleşme noktasında önemli adımların atılması gerektiğini vurgulayan Yıldız, “Milli takımımızın antrenman yapabileceği tek yer Erzurum. Yani ben gidip herhangi bir şehirde antrenman yapamam. Antrenman yapmak için Erzurum’da kalmam gerekiyor. Tesisleşme noktasında çok eksiğimiz var” dedi.

Sporcu konusunda curling branşına olan ilginin her geçen gün daha da arttığını belirten milli oyuncu, şunları söyledi: “Şu an 500 lisanslı sporcumuz var. Bu, bizim branşımız için yüksek bir rakam. Başlangıç seviyesinde olan sporcularımız için Samsun, Ankara gibi illerde salonlarımız var ancak en iyi salon sadece Erzurum’da var. Farklı şehirlerde, özellikle de büyük şehirlerde tesisler yapılmalı. Hem sporcu gelişimi açısından hem de var olan sporcuların daha iyi yerlere gelebilmesi adına tesisleşme oldukça önemli.”

“Başarımızdan kimsenin haberi yok”

Dünya 5’incisi olmalarına rağmen seslerinin yeteri kadar duyulmadığını ifade eden Yıldız, “İnsanlar başarımızı duysa, görse curlinge çok daha ilgi duyacak. Ama maalesef kimsenin başarımızdan haberi yok” dedi.

“Şu an kadın takımı olarak Avrupa’nın en iyi 10 takımı arasındayız” diyen Yıldız, sözlerini şöyle sürdürdü: “2011 yılında bu spora başladığımda en temeldeydik. Yıllar içinde başarı grafiğimizi yükseltip  üst liglere çıkmayı başardık. Uzun yıllardır da Avrupa’nın en üst liginde oynuyoruz. Şu an kadın takımı olarak Avrupa’nın en iyi 10 takımı arasındayız. Dünyada da aynı şekilde en üst sıralardayız“

“Milli takıma sponsor bekliyoruz”

Maddi olarak herhangi bir kazançlarının olmadığını da dile getiren Yıldız, Curling Kadın Milli Takımı’na sponsor olunması çağrısında bulundu. Sadece olimpik sporcuların, olimpiyat oyunları yaklaşırken Milli Olimpiyat Komitesi’nden destek aldığına dikkat çeken Yıldız, “Başka da maddi olarak herhangi bir kazanç yok.Sponsor desteğimiz de yok. Milli takımımıza sponsorluk konusunda destek bekliyoruz” çağrısı yaptı.

The post Curling destek bekliyor: “Dünya 5’incisi olduk ama kimsenin başarımızdan haberi yok” appeared first on 9.Köy.

Süper Lig hiç bu kadar hareketli olmamıştı. Fenerbahçe Marsilya’dan Mason Greenwood’u 39 milyon avroya kaptı, Beşiktaş Arsenal’den Trossard’ı getirip geçen sezon kiralık olan Orkun Kökçü’nün bonservisini 30 milyon avroya satın aldı. Galatasaray ise Burnley’den satın alma opsiyonlu kiralık Ugochukwu hamlesiyle görece daha sessiz bir giriş yaptı. Trabzonspor Oulaï ve Felipe Augusto’yu satıp Aral Şimşir’i transfer etti. 271 gelen, 206 giden oyuncuyla lig genelinde toplam transfer gideri 225 milyon avroya ulaşırken net bilanço -154 milyon avro oldu. 14 Ağustos’ta Galatasaray-Çorum FK maçıyla başlayacak sezon, merak uyandıran bir açılış yapıyor.

Spor yorumcusu Melih Gümüşbıçak, bu tabloyu şöyle değerlendirdi: “Önümüzdeki sezonun son yıllardan daha farklı geçeceğini düşünüyorum. Elbette bu biraz da bir beklenti ve temenni. Çünkü şampiyonluk ve ligde kalma yarışının son haftalara kadar sürmesi ligin rekabetini ve heyecanını artıracaktır. Her şeyin tahmin edilebilir olduğu bir lig, hem kaliteyi hem de izleyici ilgisini olumsuz etkiliyor. Türkiye’de futbola ayrılan bütçe ve gösterilen ilgi düşünüldüğünde Avrupa’nın önde gelen ligleri arasında yer almamız gerekir. Ancak kaynaklarımızı verimli kullanamıyor, bizden daha düşük bütçelerle hareket eden liglerin gerisinde kalıyoruz.”

Galatasaray rekor peşinde, rakipler hazırlanıyor

Galatasaray 9 milyar TL’yi aşan harcama limitiyle listenin zirvesinde. Fenerbahçe 6.3, Beşiktaş 4.1, Trabzonspor ise 2.5 milyar TL limitle sezona hazırlanıyor. Teknik direktör cephesinde de köklü değişimler yaşandı: Fenerbahçe’de Mourinho ve Tedesco dönemlerinin ardından İsmail Kartal yeniden göreve geldi, Beşiktaş takımı Vincenzo Italiano’ya teslim etti, Trabzonspor Fatih Tekke ile yoluna devam ederken Başakşehir Nuri Şahin’le devam etme kararı aldı. 18 takımın 6’sı yabancı teknik direktöre emanet edildi.

Gümüşbıçak, Galatasaray’ın 5. şampiyonluk hedefi için kadronun yeterli olduğunu ancak uzun süren başarının bir risk yarattığını belirtti. GS’nin kadrosunun zaten güçlü olduğunu belirten Gümüşbıçak,

“Transfer yapma konusunda rakiplerine göre daha geniş imkânlara sahip ve kadrosunu şekillendirmek için de yeterli zamanı bulunuyor. Bu nedenle hem mevcut kadro kalitesi hem de son dört sezonun şampiyonu olmanın getirdiği oturmuş oyun düzeniyle ne yaptığını bilen ve şampiyonluk yarışında yeterli bir kadroya sahip. Tek dezavantaj ise bu kadronun bir miktar doygunluk yaşamaya başlaması olabilir” dedi.

Ligde son yıllarda rahat şampiyon olunmasının da etkisiyle oyuncuların motivasyonunu daha çok Şampiyonlar Ligi’nde başarılı olmaya yöneltebileceğini ifade eden Gümüşbıçak, rakiplerinin de önlem alacağını şöyle dile getirdi: “Fenerbahçe’nin yanı sıra Beşiktaş ve Trabzonspor da Galatasaray’a bu fırsatı vermemek için ellerinden geleni yapacaktır. Ancak mevcut şartlar değerlendirildiğinde, Türkiye’de şampiyon olabilecek yeterlilikte kadronun hâlâ Galatasaray’da olduğunu düşünüyorum.”

Rakiplerin durumunu da değerlendiren Gümüşbıçak, transfer sürecinde öne çıkan ismi açıkladı.

“Yeni sezonda Fenerbahçe’nin yapacağı transferler önemli bir avantaj sağlayabilir. Beşiktaş ise teknik direktörü Vincenzo Italiano’nun oynatmak istediği futbolla taraftarına umut veriyor. Transfer dönemini şu ana kadar en akılcı yöneten takımın Trabzonspor olduğunu düşünüyorum. Fatih Tekke’nin eksik bölgeleri erken tespit ederek nokta transferler yapması ve bu oyuncuların sezon öncesi kampına yetişmesi Trabzonspor’u bir adım öne çıkarıyor. Beşiktaş’ın da doğru hamlelerle geçen sezonlara göre daha rekabetçi bir takım hâline gelebileceğini düşünüyorum.”

Anadolu’dan üç yeni ses

Erzurumspor FK, Amed SK ve Çorum FK’nın aynı anda Süper Lig’e yükselmesi ligde coğrafi çeşitlilik açısından tarihi bir tablo oluşturuyor. Üç takımın her biri yaklaşık 893 milyon TL’lik limitle sezona başlıyor; bu rakam Galatasaray’ın bütçesinin 10’da 1’nden az.

Gümüşbıçak, bu tabloyu yapısal bir sorunun çözümüne dair umut verici bir işaret olarak nitelendirdi ve “Süper Lig’de İstanbul’dan çok fazla takımın yer alması hem rekabetin hem de futbol sevgisinin ülke geneline yayılması açısından dezavantaj oluşturuyor. Türkiye’nin dört bir yanını temsil eden şehir takımlarının ligde daha fazla yer alması hem ligin kalitesini artıracak hem de futbola olan ilgiyi ülke geneline yayacaktır”dedi.

Ülkenin ekonomik yapısındaki dengesizliğin futbola da yansıdığını anlatan Gümüşbıçak, hedefin bu rekabeti sürdürebilecek ve ligde kalabilecek takımlarla Türk futbolunu yükseltmek olduğunu söyledi.

10+4 yabancı kuralı

TFF’nin yeni düzenlemesine göre kulüpler A Takım Listesi’nde en fazla 14 yabancı oyuncu bulundurabilecek; bu sayının tamamının kullanılması halinde en az 4’ünün 1 Ocak 2003 ve sonrasında doğmuş olması zorunlu tutulacak. Kural kulüpler arasında tartışma yarattı, TFF ise baskılara rağmen geri adım atmadı.

Gümüşbıçak, bu tartışmayı sert bir dille eleştirdi ve Türk sporcuların önünü kapatacak düzenlemeler yapılmasına karşı çıktı:

“Yabancı oyuncu kuralı ne olursa olsun, maalesef kulüpler kendi çıkarları doğrultusunda bazı ayrıcalıklar elde etmeye çalışıyor. Bugün kurala itiraz eden bazı kulüplerin benzer düzenlemeleri geçen sezon desteklediğini gördük. Kurallar sezon başlamadan önce belirlenmeli ve sezon içinde değiştirilmemeli. Asıl tartışılması gereken yabancı oyuncu sayısının 12, 14 ya da 15 olması değil. Esas mesele Türk futbolculara ve genç oyunculara ne kadar alan açıldığıdır. Kulüpler ister daha fazla yabancı oyuncuyla sözleşme yapsın, ancak yerli futbolcuların gelişimini ve süre almasını sağlayacak bir sistem kurulmalı. Kendi gençlerimize fırsat tanıyamazsak, Türk futbolu yalnızca yabancı oyunculara para harcanan bir piyasa olmaktan öteye gidemez.“

Geçen sezon neler olmuştu?

2025-26 sezonu Galatasaray’ın oldu. Okan Buruk yönetimindeki sarı-kırmızılılar Türk futbol tarihinde yalnızca ikinci kez gerçekleşen 4 sezon üst üste şampiyonluk başarısını yakalayarak 26. şampiyonluğunu ilan etti. Fenerbahçe 74, Trabzonspor 69 puanla ikinci ve üçüncü oldu. Alt sıralarda Fatih Karagümrük, Kayserispor ve Antalyaspor küme düştü. 1. Lig’den Erzurumspor FK, Amed SK ve play-off finalinde Esenler Erokspor’u 2-0 yenen Çorum FK yükseldi.

Teknik direktör karmaşası: 18 takım, 35 isim

Geçen sezon 18 takım boyunca toplam 35 farklı teknik direktör görev yaptı. Sezonu başladığı teknik direktörle tamamlayan yalnızca 5 takım oldu. En sancılı süreç Gençlerbirliği’nde yaşandı: Gençler sezon boyunca 6 farklı isimle çalıştı. Fenerbahçe’de Mourinho’nun yerini Tedesco alırken, Beşiktaş’ta Solskjaer koltuğu Sergen Yalçın’a bıraktı.

Gümüşbıçak bu tabloyu yönetim anlayışının doğrudan bir yansıması olarak değerlendirdi ve şunları söyledi: “Türkiye’de başarısızlığın faturası en kolay teknik direktöre kesiliyor. Yöneticiler, kendi yanlış tercihlerini ve hatalı planlamalarını örtbas etmek için teknik direktör değişikliğine gidiyor. Oysa bütün bunların temelinde kötü yönetim anlayışı yatıyor. Ne yazık ki kulüplerimizin önemli bir bölümünün sağlıklı ve sürdürülebilir şekilde yönetildiğini söylemek zor.”

Küme düşen takımları da aynı perspektiften değerlendiren Gümüşbıçak, son haftalara bakmanın yanıltıcı olduğunu şöyle vurguladı:

“Bir ligde mutlaka düşen ve çıkan takımlar olacaktır. Yaklaşık 34 haftalık uzun bir maratondan söz ediyoruz ve takımlar sezon boyunca yaptıkları doğru ya da yanlışların sonucunu alıyor. Fatih Karagümrük’ün son haftalardaki performansı dikkat çekiciydi, hatta lig birkaç hafta daha sürseydi ligde kalabileceği bile söylenebilirdi. Küme düşen takımların ortak sorunları transfer yasakları, finansal sıkıntılar, yönetimsel problemler, yanlış transfer politikaları ve sık teknik direktör değişiklikleriydi. Bu nedenle yaşanan tablo benim için büyük bir sürpriz değil.“

Takvim ve yeni düzenlemeler

Trendyol Süper Lig 2026-27 sezonu 14-17 Ağustos 2026’da başlayacak ve 23 Mayıs 2027’de sona erecek. İlk yarı 21 Aralık 2026’da tamamlanacak, ikinci yarı 15 Ocak 2027’de başlayacak. Ağustos ayında yaz sıcakları nedeniyle maçlar yalnızca 19.00 ve 21.30’da oynanacak; Eylül’de saatler 17.00 ve 20.00’ye çekilecek. Kış ve bahar döneminde klasik 13.30, 16.00 ve 19.00 dilimleri uygulanacak. Ramazan ayına denk gelen haftalarda maç başlangıçları iftara göre özel olarak düzenlenecek. Yaz transfer ve tescil dönemi 4 Eylül 2026’ya kadar sürecek.

The post Futbolda yeni sezon: GS rekor istiyor, Anadolu’dan üç yeni ekip var appeared first on 9.Köy.

Futbol oynamak için düzenli olarak bir araya gelen kadınlar, sahada yalnızca topun peşinden koşmuyor; aynı zamanda erkek egemen kabul edilen bir alanda kendilerine yer açıyor, dayanışma ağları kuruyor ve futbolun farklı bir kültürünü inşa ediyor. Her semtte her mahallede gün boyu hatta gece yarılarına kadar erkeklerin top koşturduğu halı sahalarda artık kadın takımları da varlık gösteriyor.

Ankara’da düzenli olarak halı saha maçlarına çıkan Burcu ve Yağmur da bu dönüşümün parçası. İki oyuncu da kadın ve LGBTİ+ bireylerin sahadaki görünürlüğü artsa da bunun önyargıların tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmediğini söylüyor. Onlara göre halı saha, yalnızca spor yapılan bir alan değil; sosyalleşme, dayanışma ve zaman zaman da mücadele edilen bir yer.

“Kadınların oynadığına şaşırıyorlar”

Kadınların halı sahada karşılaştığı en yaygın durumlardan biri, futbol oynayabileceklerine dair duyulan şaşkınlık. Burcu, maçların çoğu zaman meraklı bakışlar eşliğinde geçtiğini anlatıyor: “Genellikle başta bizi ciddiye almayanlar ve meraklı bakışlar oluyor, maçı izlediklerinde ise şaşırıyorlar.”

Bu şaşkınlığın bazen doğrudan yorumlara dönüştüğünü söyleyen Burcu, bir maç sonrası duyduğu cümleyi şöyle aktarıyor: “Bir kere maçımıza denk gelen bir erkek, biraz oyunu izledikten sonra yanındaki arkadaşına dönüp ‘Oğlum koşuyorlar demişti.”

Burcu’ya göre bu tür ifadeler ilk bakışta komik görünse de kadınların futbol oynayamayacağı yönündeki yerleşik algıdan besleniyor. “Oğlum senden iyilermiş, bizim takıma alalım” gibi yorumları da sık duyduğunu söylüyor.

“Halı saha erkek egemen bir alan”

Yağmur ise halı sahanın uzun süre erkeklerin ağırlıkta olduğu bir alan olarak kurulduğunu ve bunun hâlâ hissedildiğini söylüyor: “Halı saha erkek egemen bir alan. Sadece erkekler için soyunma odası bulunuyor, cinsiyetçi küfürler havada uçuşuyor.”

Yağmur’a göre kadın ve LGBTİ+ oyuncuların sahadaki varlığı bu düzeni dönüştürüyor; ancak bu varlık her zaman eşit ve güvenli bir deneyim anlamına gelmiyor. Bazı maçlarda sözlü tacizle karşılaştıklarını belirtiyor: “Sportif Lezbon olarak yaptığımız maçlarda birkaç kere erkeklerin sözlü tacizine maruz kaldığımız durumlar oldu. Uzaklaştırmaya çalışsak da durmakta ve tacize devam etmekte ısrarcıydılar.”

Halı saha sadece futbol değil

Burcu ve Yağmur’un anlattıkları, halı sahanın onlar için yalnızca spor yapılan bir alanın ötesinde anlamlar taşıdığını gösteriyor. Burcu, futbolu sevdiğini ve halı sahanın yıllar içinde futbolla kurduğu ilişkiyi yeniden şekillendirdiğini söylüyor: “Futbolu seviyorum, futbol oynamayı seviyorum. En basit haliyle, benim futbolla kurduğum ilişkiyi besleyen ve dönüştüren bir yer halı saha.“

Burcu’ya göre halı saha aynı zamanda kendisini saklamadan var olabildiği, güvende ve özgür hissettiği bir alan. Bu hissini, “Kendim olabildiğim, yalnız olmadığımı bildiğim, özgür hissettiğim bir yer bu saha” sözleriyle tarif ediyor.

Yağmur da benzer şekilde halı sahanın gündelik hayatın yüklerinden uzaklaşabildiği bir yer olduğunu anlatıyor. Futbolun iyileştirici bir yanı olduğuna inandığını söyleyen Yağmur, sahaya çıktığında odağının yalnızca oyun olduğunu belirterek, “Halı sahaya adım attığım anda tüm dertlerim biraz önemsizleşiyor” dedi.

Artan görünürlük, erişim sorunları ve birlikte var olma

Son yıllarda farklı şehirlerde kadın ve LGBTİ+ halı saha gruplarının artmasını Burcu ve Yağmur, toplumsal hareketlerle ve artan görünürlükle açıklıyor. Burcu bu yayılmayı bir tür zincir etkisi olarak tarif ediyor: “Ankara’da yanan bir kıvılcım İstanbul’a, İstanbul’da olan İzmir’e, İzmir’de olan da Adıyaman’a cesaret verebiliyor.Takım arkadaşlığımız bir nevi yoldaşlığa da dönüşmüş oluyor.”

Yağmur ise özellikle sosyal medyada kadın ve LGBTİ+ oyuncuların daha görünür hale gelmesinin bu süreci hızlandırdığını düşünüyor. Ancak artan görünürlük, sahaya erişimin her zaman kolaylaştığı anlamına gelmiyor. Kadınların halı sahaya düzenli olarak çıkabilmesinin önündeki en büyük engellerden biri ekonomik koşullar.

Burcu, özellikle öğrenciler için maliyetlerin giderek zorlayıcı hale geldiğini şöyle aktardı: “Halı saha kramponsuz olmuyor, en özelliksiz krampona bile ulaşmak zorlayıcı oluyor bu günlerde.“

Ekonomik engellere güvenlik kaygılarının da eklendiğini belirten Yağmur ise, özellikle geç saatlerde biten maçlardan sonra eve dönüşün çoğu zaman birlikte organize edildiğini aktarıyor.

Tüm bu zorluklara rağmen kadınlar halı sahada bir araya gelmeye devam ediyor. Onlar için bu alan yalnızca maç yapılan bir yer değil; aynı zamanda birlikte var olmanın, kendine yer açmanın ve görünür kalmanın da bir biçimi.

The post Kadınlar halı sahaya çıkıyor appeared first on 9.Köy.

Atlı okçuluk günümüzün ilgi çekmeye başlayan spor dallarından biri.

İnsanın kendisine yapabileceği en büyük iyiliğin bir canlı ile doğada vakit geçirmek olduğunu belirten antrenör Sümeyye Kınacı, atlı okçuluk için “Çağımızın vazgeçilmez sporlarından biri diyebilirim” diyor.

Bir yandan binicilik, bir yandan okçuluk…

“Atlı okçuluk için iki sporun birleşimi diyebiliriz. Aynı zamanda iki ruhun birleşimi de diyebiliriz” diyen binicilik antrenörü Kınacı, bu sporun fiziksel ve zihinsel faydalarından bahsetti.

Atları da sporcu gibi değerlendirdiklerini ifade eden Kınacı, şunları kaydetti: “İki farklı beden, iki farklı psikoloji var işin içerisinde. Atları da bir sporcu olarak değerlendiriyoruz. Onların antrenmanına, ruh haline, beslenmesine dikkat ediyoruz. Aynı şekilde, nasıl biz sporcular destek takviyeler alıyorsak, atlar için de destek takviyeler sağlıyoruz. Onlar bizden bir parça çünkü.”

Sümeyye Kınacı

“Ruhumu orada bulduğumu hissettim”

Atlı okçuluk sporuna ilgisinin 2020 yılında pandemi sürecinde başladığını belirten Kınacı, yaşadığı süreci şöyle anlattı:

“Öncesinde tekvandoyla ilgileniyordum. Pandemide salonların kapanmasıyla beraber doğada bir aktivite arayışına girdim ve atla tanıştım. Atın üzerinde ok atanları izledikçe onlarla ayrı bir gurur duydum. Ruhumu orada bulduğumu hissettim. Tarihimi, kökenimi hatırlayıp bu duygularda kendimi buldum. Şu anda da tarihimizden ve atalarımızdan miras olan bu sporu büyük bir tutkuyla sürdürmenin mutluluğunu yaşıyorum.”

Atlı okçuluğun fiziksel faydalarına değinen antrenör Kınacı, sözlerini şöyle sürdürdü: “Fiziksel olarak postür düzeltmede birebir. Ayrıca birçok kasımızı atın üzerinde çalıştırabiliyoruz. Günlük hayatta iç bacaklarımızı kullanabildiğimiz alan yok. Sadece spor salonlarında belirli aletlerde yapmamız gerekiyor ama yine de tek düze bir hareket oluyor. Atın üzerinde; onun aksiyonu, ritmi, anlık vereceği tepkilere yönelik, bacaklarınızı ona göre yönlendiriyorsunuz ve derin kaslarınız çalışıyor. Birçok kasınız güçleniyor.”

Psikolojik faydaları saymakla bitmiyor

“Bu sporun psikolojik etkilerini anlatmakla bitiremem” diyen Kınacı, atlı okçuluğun kişilerde düşünme, karar verme ve reaksiyon hızını artırdığına dikkat çekti.

Beynin dinlenmeye, mola vermeye ihtiyacı olduğunu söyleyen Kınacı, “Beyninizi ne kadar susturmaya çalışırsanız çalışın, bu durum bazen imkansız hale geliyor ve birçok kez de başaramıyoruz. Çünkü beyin, arka planda sürekli çalışıyor. Ama ata bindiğiniz anda düşünme şansınız yok bir kere. Beynin istediği molayı, kesinlikle atın üzerinde verebiliyorsunuz” dedi.

“Bu spor için çağımızın vazgeçilmezlerinden biri diyebilirim” diyen antrenör Kınacı, şöyle devam etti:

“Öğrencilerimden, ‘Ata bindiğim an dünyayla bağlantım kesiliyor’ cümlesini sıklıkla duyuyorum. Çünkü o an rüzgarı hissediyorsun. O güçlü canlının seninle bir bütün olduğunu anlayabiliyorsun. O bütünlüğü hissettiğinde, ‘Bu dünyada değilim, bu dünyanın insanı değilim herhalde’ demeye başlıyorsun. At, sana onu hissettiriyor. İki bedenin bir ruh olması, seni dünyadan kopartan bir şekle bürünüyor. Çünkü başka bir şey düşünemiyorsun. Onun aksiyonu, ritmi, onun ruhuyla hareket ediyorsun. Ata bindiğiniz an, dünyanın stresi, yaşadığınız zorlukların hepsi geride kalıyor. Tamamen bir terapi şekline gelmiş oluyor. Bu spor için çağımızın vazgeçilmezlerinden biri diyebilirim.”

“Tarihimizle ilgili bilinçaltımız uyanmaya başladı”

“At, özgürlüğün ve gücün sembolü” diyen Sümeyye Kınacı, “Ata yadigarı olan bir canlı ve bir spor. Zaten ruhumuz, özümüz bu. Biz bu şekilde büyümüşüz, bu şekilde yetişmişiz, zamanında bu şekilde vatanımızı savunmuşuz. Bir insanın hayatında kendisine yapabileceği en büyük iyilik, bir canlıyla vakit geçirmek, doğada vakit geçirmek. Doğaya dönmek demek, kendine, özüne dönmek demek. Bir canlıya dönmek, empati yeteneğinizi fazlasıyla geliştiriyor diyebilirim” şeklinde konuştu.

Atlı okçuluğa ilginin yoğun olduğunu da vurgulayan Kınacı, sözlerini şöyle sürdürdü: “Artık tarihimizle ilgili bilinçaltımız uyanmaya başladı. Bu çok güzel bir duygu. Ankara’da ilgi gün geçtikçe artmaya başladı. Aslında sadece Ankara değil, birçok il ve ilçemizde bu spora yoğun talep var. Gelenekselliği ve moderni birleştirerek çalışmalar yapıyoruz. Eğitim almak isteyen kişiler, bizlere sosyal medya üzerinden ulaşabilir.”

The post İki sporun, iki ruhun birleşimi: Atlı okçuluk appeared first on 9.Köy.

Paralimpik oyunları şampiyonu milli para masa tenisçi Abdullah Öztürk, engelli bireylerin mutlaka spor yapması gerektiğini söyledi. Kariyerinde, 2016 Rio ve 2020 Tokyo Paralimpik Oyunları, Avrupa ve dünya şampiyonlukları bulunan ayrıca 100’ün üzerinde madalyanın da sahibi olan Öztürk, “Gelin, hep birlikte hayatın içine dâhil olalım. Spor yapalım. Birlikte özgürleşelim” diyerek de engelli vatandaşları spor salonlarına davet etti. “Gönül ister ki, evlerinde bulunan milyonlarca engelli birey, ilgi duydukları spor dalıyla uğraşsın” diyen Öztürk, şunları kaydetti:

“Spor, engelli bireylerin hayatına sosyalleşme, özgürleşme gibi çok fazla artı değer katıyor. Yetenekli oldukları takdirde, sevdikleri spor dalını uluslararası arenada temsil etme imkânı da doğuyor. Ben bunu masa tenisinde başaran engelli bir sporcu olarak ülkemi en iyi şekilde temsil ediyorum. Engelli bireylerin bu hayata sporla tutunması lazım. Mutlaka ve mutlaka sporun herhangi bir branşıyla uğraşmalılar.“

Abdullah Öztürk

Hem engelli bireylere hem ailelere çağrı

Engelli bireyleri spor salonlarına davet eden tecrübeli sporcu, “Engelli kardeşlerime şunu söylemek istiyorum: Anne ve babanız size ne kadar bakabilir? Hayatınızı, onların kanatları altında nereye kadar götürebilirsiniz? Kırın zincirlerinizi ve evinizden çıkın. Gelin spor salonlarına, sporla tanışın. Bir kere gelin, gerisi zaten çorap söküğü gibi gelecek, emin olun. Ne kadar özgür bir alanda mücadele ettiğinizin farkına varacaksınız. Hayata bir kere geliyoruz ve bu hayatı, evin dört duvar arasında bitirmemeliyiz. Gelin, hep birlikte hayatın içine dâhil olalım. Spor yapalım. Birlikte özgürleşelim. Hep birlikte, hayata yeni başarı hikâyeleri sunalım” diye konuştu.

“Engelli çocuğunuza ömür boyu bakamazsınız” diyen Abdullah Öztürk, ailelere de şöyle seslendi: “Çocuğunuz içine kapanık olabilir. Kendini çok fazla özgür hissetmiyor olabilir. ‘Ben bu spor dalını yapamam’ gibi düşüncelere de sahip olabilir. İşte burada, en büyük sorumluluk sizlere düşüyor. Aileler çocuklarını, ‘Abdullah yaptı, Ahmet yaptı, Ayşe yaptı, sen de yapabilirsin’ diyerek teşvik etmeli. Anne ve baba olarak engelli çocuğunuza ömür boyu bakamazsınız. Sizler bugün varsınız, yarın yoksunuz. Engelli çocuğunuzun bir şekilde hayatın içine dâhil olması lazım.”

“Sıfır noktasından buralara geldik”

Türkiye’nin Paris 2024 Paralimpik Oyunları’nda toplam 28 madalya kazanması ve masa tenisinin yükselen başarı grafiği ile ilgili de konuşan Öztürk, “Paralimpik oyunlarının en başarılı branşıyız. Sürekli artan bir grafiğimiz var. Her paralimpik oyunları sonrası, spor yapan engelli birey sayımız da artıyor” dedi.

Elde ettikleri 4 madalyayla milli para masa tenisçi Kübra Korkut ile birlikte Türkiye Paralimpik Oyunları tarihinin en çok madalya alan sporcusu unvanına da sahip olan Abdullah Öztürk, “Çok büyük bir mücadele verdik. Sıfır noktasından buralara geldik” diyerek şunları söyledi: “Spora başladığım 2007 yılında, Avrupa’da masa tenisinde tek set dahi alamayan bir branştık. İlhami Kılınçkaya ve Yusuf Kılınçkaya hocalarımızın sayesinde artık Avrupa, dünya ve paralimpik oyunlarında, ‘madalyanın en büyük sahibi Türkiye’ gibi bir algı oluşturduk. Neredeyse her turnuvadan en az 6-7 madalyayla dönüyoruz. Başarılarımız yaklaşık 20 yıldır artarak devam ediyor. Bu da bizlere çok büyük gurur veriyor.“

 Arka plandaki büyük kahraman “aile”

Spor hayatları boyunca ailelerinden çok büyük destek aldıklarını da belirten milli para masa tenisçi Abdullah Öztürk, sözlerini şöyle sürdürdü: “Ailelerimiz, arka plandaki en büyük kahramanlarımız. Bu zorlu serüvende bizim en büyük destekçilerimiz oldular. Başardığımız zaman birlikte sevindik. Bizimle hep gurur duydular. Başarısız olduğumuzda da bizi yerden kaldırıp mücadeleye devam etmemizi sağladılar. Ayrıca yeni evlendim. Eşimle yeni bir yolculuğa başladık. Şu anki en büyük destekçim sevgili eşim Sedef. Bundan sonra kazanacağım tüm madalyalarda onun da emeği olacak.”

The post “Engelli bireyler hayata sporla tutunmalı” appeared first on 9.Köy.

19 Mayıs Stadyumu, erken Cumhuriyet döneminde kamusal spor kültürünün ve modern yurttaş yaratma projesinin bir parçası olarak inşa edildi. Bugün aynı alanda yükselen yeni kompleks ise uluslararası organizasyonlar, büyük etkinlikler ve “marka şehir” vizyonuyla tanımlanıyor. Peki Ankara’nın spor kültürü bu dönüşümden nasıl etkileniyor?

19 Mayıs Stadyumu’nun yeniden inşasını ve kentteki spor kültürüne etkilerini akademisyen Yavuz Yavuz, taraftarlar açısından anlamını ise Gençlerbirliği taraftarı Evren Özesen anlattı.

Erken Cumhuriyet’in beden politikalarının bir parçası

1936’da açılan 19 Mayıs Stadyumu, erken Cumhuriyet’in beden terbiyesi politikalarının bir parçası olarak tasarlandı. Yavuz Yavuz’a göre stadyum yalnızca sportif değil, kentsel ve ideolojik bir projeydi: “Cumhuriyetin ilk dönemlerinde rekabetçi sporlar öncelik değildi. 19 Mayıs’ın inşası Cumhuriyet’in 10. yılı sonrasına denk geliyor. Bir yandan bataklık alanın ıslahı, bir yandan da fiziksel aktivite ve rekreasyon alanı oluşturma hedefi vardı.“

Yavuz, stadyumun uzun süre daha çok törenler ve milli bayram kutlamaları için kullanıldığını, futbol maçlarının ise İkinci Dünya Savaşı sonrasında düzenli hale geldiğini söylüyor.

Çok sporlu bir kompleksten ticari bir futbol stadyumuna

Yeni 19 Mayıs Stadyumu’nun yalnızca yenilenmediğini, aynı zamanda işlev değiştirdiğini belirten Yavuz, modern stadyumların ticarileşmeye dayandığını vurguluyor: “Modernize etmek aynı zamanda ticarileşmektir. Tribün düzeni değişiyor, kapasite azalıyor ama gelir stadyum içindeki ticari alanlarla telafi ediliyor.“

Fast-food alanları, mağazalar ve lisanslı ürün satış noktaları yeni modelin parçası. Yavuz’a göre bir diğer dönüşüm ise güvenlik ve gözetim odaklı yapı: “Modern stadyumlar gözetimin en yoğun olduğu alanlar haline geliyor.“

Bu dönüşümle birlikte 19 Mayıs’ın çok sporlu yapısı da büyük ölçüde kayboluyor. Jimnastik salonları, yüzme havuzu, güreş tseisi ve Atletizm pisti kaldırılırken tenis alanlarının da taşındığını hatırlatan Yavuz, yeni yapının ağırlıklı olarak futbola odaklandığını söylüyor.

Politik mekânlar olarak stadyumlar

Yavuz’a göre stadyumlar yalnızca spor değil, aynı zamanda politik ve toplumsal bir alan: “Her stadyum bulunduğu kentin spor kültürünü dönüştürür. Kamusal politika üretim mekânı da olabilir, direniş alanı da.”

Ancak erken Cumhuriyet dönemindeki kamusal ve sağlık temelli yaklaşımın yerini bugün daha çok ticari bir modelin aldığını belirtiyor: “Bugün yapılan stadyumlar daha çok ticari mantığın ve yeni bir kimlik tahayyülünün ürünü.“

Bu dönüşümün kentteki karşılığı ise erişim sorunu. Yavuz, stadyumların geniş kitleler için değil, ekonomik imkânı olanlar için erişilebilir hale geldiğini şu sözleriyle ifade ediyor: “Stadyumların ticari merkezlere dönüşmesi soylulaştırma etkisi yaratıyor.”

Büyük stadyum gerçekten ihtiyaç mı?

Türkiye’de stadyum kapasitesinin çoğu zaman sportif ihtiyaçlardan çok sembolik tercihlerle belirlendiğini ifade eden Yavuz, Konya örneğini hatırlatıyor: “Konya’daki 42 bin kişilik stadyum bunun örneği. Daha çok ‘büyükse iyidir’ mantığıyla yapılıyor.”

Büyük stadyumların uluslararası organizasyonlarla doldurulmaya çalışıldığını belirten Yavuz, bunun her zaman spor kültürüne katkı sağlamadığını söylüyor.

Eski merkez stadyumların millet bahçelerine dönüştürüldüğünü hatırlatan Yavuz, 19 Mayıs’ın kent merkezinde yeniden yapılmasını ise “erişim açısından önemli” buluyor. Ancak yeni stadyumlarda kadın takımlarının kent dışına itilmesi gibi sorunların sürdüğünü de ekliyor.

Taraftar için stadyum: “Sadece maç izlenen bir yer değildi”

Yavuz Yavuz’un 19 Mayıs Stadyumu’na ilişkin değerlendirmeleri, bu mekânın taraftarlar için taşıdığı anlamla da örtüşüyor. Gençlerbirliği taraftarı Evren Özesen’e göre 19 Mayıs yalnızca futbol izlenen bir alan değil, farklı toplumsal kesimlerin bir araya geldiği ve kent kültürünün üretildiği bir buluşma noktasıydı.

Stadyumla tanışıklığının çocukluk yıllarına uzandığını ve ilk olarak babasıyla amatör küme maçlarını izlemeye gittiğini anlatan Özesen, ilerleyen yıllarda ise düzenli bir Gençlerbirliği taraftarı olarak 19 Mayıs’ta vakit geçirdiğini söylüyor: “19 Mayıs benim için, çoğunu orada tanıyıp yalnızca orada gördüğüm ama samimi ilişkiler kurabildiğim insanları bir araya getiren bir mekandı. Orada başlayıp bugün hâlâ devam eden arkadaşlıklarım ve dostluklarım var.”

Özesen’e göre stadyumun şehir merkezinde bulunması, onu yalnızca futbol taraftarları için değil, kentin gündelik yaşamı açısından da önemli kılıyordu. Çevresindeki amatör saha ve diğer spor tesisleriyle birlikte 19 Mayıs, özellikle hafta sonları canlı bir spor ortamı yaratıyordu.

“Eskrim, jimnastik ve yüzme gibi farklı branşların tesisleri de buradaydı. Amatör küme maçlarıyla birlikte stadyum çevresi yaşayan bir spor alanına dönüşüyordu. Çocukların ve gençlerin bu alanlara kolay ulaşabilmesi sporun gündelik hayatın bir parçası olmasını sağlıyordu.”

Öte yandan, taraftar belleğinde güçlü bir yere sahip olmasına rağmen eski 19 Mayıs’ın fiziksel koşullarının oldukça yetersiz olduğunu da vurguluyor. Giriş-çıkışların zor, tuvaletlerin bakımsız ve tribünlerin eski olduğunu hatırlatan Özesen, buna rağmen stadyumun atmosferini “en çok güldüğü yerlerden biri” olarak tarif ediyor.

Özesen, Gezi’den sonra polisin tribünde yaşanan her şeyi kayıt altına almaya başlamasının zaman zaman gerilim yarattığını söyledi.

“Büyük ama boş bir stadyumdansa küçük ama dolu bir stadyum”

Yeni 19 Mayıs Stadyumu açıldığında yeniden maçlara gitmeyi düşündüğünü söyleyen Özesen, yeni yapıdan öncelikle daha iyi fiziksel koşullar beklediğini ifade ediyor. Ancak Ankara’ya Türkiye’nin en büyük stadyumlarından birinin yapılmasını kapasite üzerinden değerlendirmiyor: “Büyük ama boş bir stadyumdansa daha küçük ama dolu bir stadyumu tercih ederim. Bir şeylerin ‘en büyüğünü’ yapma iddiası, uzun süredir insanların gözünü boyamak için kullanılan bir illüzyon gibi geliyor bana.”

Özesen’e göre modern stadyumların sunduğu konfor, taraftar kültürünü tamamen ortadan kaldırmayacak. Aksine, taraftarlık kültürünün değişen koşullara uyum sağlayabilen güçlü bir yapısı olduğunu, “Taraftarlık kültürü birçok toplumsal yapıya göre daha dirençli. Kendine alan açabilen, biraz da kendi kurallarını koyabilen bir yapısı var. O yüzden yeni stadyumun da zamanla yeni anılarla dolacağını düşünüyorum” sözleriyle vurguluyor.

The post 19 Mayıs Stadyumu’nun ikinci hayatı: Ankara’nın spor kültürü değişiyor mu? appeared first on 9.Köy.

Aydın, son iki futbol sezonunu derin bir hayal kırıklığıyla kapattı. Bir yanda inşaatı bitmek bilmeyen stadyum; öte yandan profesyonelden amatöre uzanan liglerde Aydın takımlarının art arda yaşadığı başarısızlıklar ve küme düşüşler. Stadyum inşaatı devam ederken şu sıralar sahada oynayacak takım kalmadı.

Aydın’ın 1950’den bu yana futbol tarihine ev sahipliği yapan Adnan Menderes Stadyumu’nun, 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremlerin ardından yapılan incelemelerde, depreme dayanıksız olduğu tespit edildi ve yıkım kararıyla karşı karşıya kaldı. Kararın ardından yıkılacak stadyumun yerine ne yapılacağı gündem oldu. Şehrin ve sporseverlerin de baskısıyla aynı yere tekrar stadyum yapılmasına karar verildi.

İlk kazma ise 2 Ocak 2024’te vuruldu. Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın onayladığı, sözleşme bedeli 202 milyon TL olan 6 bin kişilik yeni stadyum için Şubat 2025’te inşaata başlandı.

İlk hedef 31 Aralık 2025’ti fakat inşaatın bir türlü başlamaması ve başladıktan sonra da ağır ilerlemesi kamuoyunun tepkisini çekti. Artan tepkiler üzerine müteahhit İbrahim Kavak bir açıklama yaptı.

Kavak, ayrıca yerel basında Haziran 2025’te çıkan haberlere göre “Stadyum yetişmeyecek, işçiler maaş alamıyor” iddialarını reddederek bitiş tarihine bağlı kaldıklarını söyledi. Fakat yıl sonu geldi ve stadyum açılmadı.

Kasım 2025’te yeni bir tarih açıklandı. 1 Şubat 2026’da oynanacak Aydınspor-Manisaspor derbisi yeni statta oynanacaktı. Spor camiası da iki köklü takımın karşılaşacağı bu derbiye sembolik bir anlam yükledi.

Ancak maç Germencik İlçe Stadı’nda oynandı. Nisan 2026’ya gelindiğinde gecikmenin yüklenici firmadan kaynaklandığı belirlendi ve müteahhide cezai yaptırım uygulandı.

Bu arada komşu il ile çarpıcı bir kıyaslama gündeme geldi: Aydın’dan sonra yapımına başlanan hemen hemen aynı özelliklere sahip olan Muğla Atatürk Stadyumu daha erken tamamlandı.

Tartışmalar yalnızca yapım süreciyle sınırlı kalmadı. AYÇEP (Aydın Çevre ve Kültür Platformu), stadyum yıkılmadan önce verilen “yerine yeşil alan yapılacak” sözünün de tutulmadığını Ekim 2024’te kamuoyuna duyurmuştu.

Gazeteci, eski futbolcu ve kulüp yöneticisi Hüseyin Barış Özsoy, Aydın futbolundaki gerilemeyi ve stadyum sürecini değerlendirdi. Özsoy, konuyla ilgili şunları söyledi:

“Bu şehri sevmeyenlerin bu şehre kestikleri cezanın bir tezahürüdür Adnan Menderes Stadyumu’nun durumu. Aydın’da her geçen gün spor adına konuşulacak şeylerimiz azalıyor. Stadyumun mevcut yerine yapılmasını istemeyenler, zamanında bahsettiğim zorunluluklara boyun eğince inşaatı olabildiğince geciktirerek intikam aldılar diye düşünüyorum. Ne zaman ki siyaseten o stadyum bir şov arenasına dönüşme zamanı gelir, o zaman hepimiz izleriz bu rezilliği alkışlayanları.”

2024-2025 sezonunda ilk domino taşları düştü

Aydın’ın profesyonel ligdeki temsilcileri, 2024-2025 sezonunda ağır darbeler aldı. 2. Lig’de mücadele eden Ülke Nazillispor, 34 maçta yalnızca 4 galibiyet, 4 beraberlik alabildi ve 13 puanla 17’nci sıraya düştü.

Sezon içinde ulusal lisans alamaması nedeniyle 3 puanlık silme cezasıyla da karşılaşan siyah-beyazlılar, rakip kaleye 32 gol atarken kendi kalesinde 92 gol gördü. Nazillispor bu düşüşle 3. Lig’e geriledi.

Üstelik düşüşün gölgesinde bir de şike soruşturması patlak verdi. 28 Nisan 2024’te oynanan Ankaraspor-Nazillispor maçında şike yapıldığı iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, Aralık 2025’te Nazillispor Başkanı Şahin Kaya ile dönemin teknik direktörü Gürhan Sönmez tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Karşılıklı tek şut çekilmeyen ve berabere biten o maçta Ankaraspor’a play-off hakkı, Nazillispor’a ise ligde kalma garantisi sağlanmıştı. Dijital incelemede Kaya’nın kendi kulübünün maçına yasadışı bahis sitelerinden bahis oynadığına dair kayıtlara da ulaşıldı. 12 futbolcuya 8 ay ile 1 yıl arasında hak mahrumiyeti cezası verildi.

3.Lig’deki Kuşadasıspor ise sezona ilk 9 maçının tamamını kaybederek başladı. Sezonu 30 maçta 24 puanla 15. sırada bitiren siyah-beyazlılar BAL’a (Bölgesel Amatör Lig) düştü.

Amatör liglerde de tablo farklı değildi: Didim Belediyespor mali kriz nedeniyle ligden çekildi, Sökespor ise Kuyucakspor maçına çıkmadığı için aldığı 3 puanlık cezanın da etkisiyle averajla küme düştü.

2025-2026 sezonunda çöküş derinleşti

Yeni sezon, eski sorunların çözülmediğini bir kez daha kanıtladı. BAL 8. Grup’ta bu sezon yaşanan tablo Aydın futbolu için tarihin en acı sayfalarından biri oldu: Aydınspor, Kuşadasıspor ve Kuşadası 1923 SK aynı anda Süper Amatör Lig’e düştü. Üç takımın birden küme düşmesi, Aydın’ın BAL’daki varlığını da sildi.

Rakamlar tabloyu tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor: Kuşadasıspor 25 maçta yalnızca 6 galibiyet aldı; Aydınspor ligin en fazla gol yiyen takımları arasına girdi; Kuşadası 1923 SK ise sadece 2 galibiyet ve eksi 78 averajla sezonu kapattı.

Son haftalarda gelen ağır mağlubiyetler düşüşün habercisi oldu: Kuşadası 1923 SK, 7 Eylül Turgutlu’ya 6-1; Kuşadasıspor, İzmirspor’a 4-0 yenildi.

Sporseverlerin çok şey beklediği ve yıllar sonra profesyonel liglere dönmesini istediği Aydınspor ise taraftarlarına derin hayal kırıklığı yaşattı. Sezona teknik sorumlu Mehmet Öztürk ile başlayan kulüp, 7. haftada Recep Özçelik’i göreve getirdi.

Manisaspor’a 7-0, Akhisar 45 FK’ya 7-1, 1965 Nurlupınar’a 6-0 yenilen siyah-beyazlılar, 27 maçta 22 mağlubiyet alarak ligin bitimine 3 hafta kala küme düştü.

Şike soruşturmasının gölgesinde 3. Lig 4. Grup’a düşen Nazilli Spor, bir maçta farklı skora maruz kalınca 58. dakikada sahadan çekildi; ardından da İzmir Çoruhlu ile oynanması gereken müsabakaya çıkmadı.

TFF talimatlarının 24’üncü maddesi kapsamında Mart 2026’da bir alt lige düşürüldü, hanesinden 3 puan silindi. Nazilli 30 maçta yalnızca 4 kez berabere kaldı geri kalan 26 maçta ise mağlup oldu. Uzun yıllardır profesyonel liglerde mücadele eden ekip, 2 sezonda üst üste küme düşerek amatör lige geriledi.

Bu noktada tablo bir kez daha stadyumu düşündürdü: 202 milyon TL harcanarak inşa edilen, yıllarca beklenen stadyum nihayet tamamlanmaya yaklaşırken sahada oynayacak profesyonel spor kulübü kalmadı. Şehrin en büyük spor yatırımı, Aydın futbolunun derin çöküşüyle eş zamanlı yaşandı.

Evrensel yazarı Alper Kaya ise Nisan 2026’da kaleme aldığı köşe yazısında başka bir iddiayı gündeme taşıdı. BAL’a yükselen Aydın Büyükşehir Belediyespor ile 3. Lig’de tutunan Söke 1970 Spor arasında “katılım devri” görüşmelerinin yapıldığı ileri sürüldü.

Aydınspor’un Süper Amatör’e düşüşü ve kulübün bir sonraki sezonda toparlanma ihtimalinin olup olmadığı hakkında konuşan Özsoy, şunları aktardı:

“Aydınspor, bu şehrin siyasi figürleri için bir PR malzemesi olma potansiyeli edinmedikçe acı çekmeye devam eder. Aydınspor böyle kalsın, kimseye alet olmasın daha iyi; ama öyle olmayacak.  Seçimler yaklaşıyor, yeni stadyum açılıyor. Aydınspor ve stadyum, seçimler öncesinde en büyük şov arenalarından biri olacak. O gün geldiğinde bugün bu takımı görmezden gelenler, İstanbul takımlarına olan sevgilerini Aydınspor’un önüne geçirenler, en büyük Aydınspor’lu edasıyla sahneye çıkacak.”

Kentteki kulüp yönetimlerinin yapısına ilişkin değerlendirmelerde bulunan Özsoy, “Aydın’da kulüp yönetimlerinde elbette bir sıkıntı var.” dedi.

Muğla ile Aydın’ı kıyaslayan Özsoy, şunları dile getirdi: “Muğla’da şehrin tüm önde gelenleri, Muğlaspor’un arkasında değil yanında duruyor. İster seçilmiş ister atanmış, ne kadar Muğlalı üst düzey isim varsa tüm siyasi kimliklerini bir kenara bırakıp Muğla ve Muğlaspor çatısı altında birleşmiş durumda. Aydın’da böyle değil.“

The post Stadyum yok, kulüpler küme düşüyor ve Aydın’da futbol çöküyor appeared first on 9.Köy.

Eski dilde, “Memalik-i Harre” yani “sıcak memleketler” olarak adlandırılan Çukurova’da, futbola uzun zamandır hizmet eden köklü Çukurova futbol kulüpleri bugün alt liglerde mücadele ediyor. 1920’li yıllarda kurulan Tarsus İdman Yurdu ve Mersin İdman Yurdu ile 40’lı ve 50’li yıllarda Adana’da kurulan Adanaspor ve Demirspor gibi kulüpler sportif düşüş ve ekonomik zorluklar yaşıyor.

Farklı takımlar için öne çıkan farklı başlıklar olsa da sorunlar genel olarak yönetim krizleri, ekonomik darboğazlar, sahipsizlik, gittikçe azalan izlenme oranları ve ilgisizlik olarak öne çıkıyor.

Özellikle son dönemlerde Adana Demirspor başta olmak üzere, Süper Lig gören kulüplerin kapanmanın eşiğine gelip alt liglere düşmesi ya da diğer kulüplerin istikrarlı başarısızlık öyküleri Çukurova insanını da futboldan uzaklaştırıyor.

9.Köy, Çukurova kulüplerinde yaşanan sorunları ve çözüm önerilerini tribün liderleri ve eski futbolcularla konuştu.

Behzat Ata

Futbol Çukurova’nın çıkmaz sokağı 

Çukurova futbolundaki gerilemeyi 9. Köy’e anlatan Adana Demirspor tribün liderlerinden Behzat Ata, yapısal ve yönetimsel sorunlarla birlikte futbolun her geçen gün daha fazla kâra dayanan bir endüstri haline gelmesinin krizi büyüttüğünü ifade etti.

“Hep benzer öyküler”

Bölge takımlarımızdan Mersin İdman Yurdu ile başlayan çöküşü önce Adanaspor sonra da benim taraftarı olduğum Adana Demirspor izledi” diyerek sözlerini sürdüren Ata, “Bu takımların düşüş süreçlerini izlediğimizde hep benzer bir hikâyeyle karşılaşıyoruz. Bunlar arasında ekonomik ve yönetimsel krizler, istikrarsız kadro yapılanması, yönetim hataları, altyapı ve planlama sorunları, merkezi ve yerel siyasetçilerin futbola müdahalesi var” diye konuştu.

Geçmiş dönemlerde Çukurova’da bölge takımlarının katılımıyla futbol turnuvalarının düzenlendiğini hatırlatan Demirspor taraftarı Behzat Ata, şunları dile getirdi:

“Eshab-ı Kehf, TSYD turnuvaları her ne kadar çoğu zaman olaylı da geçse bölge takımları arasındaki rekabeti güçlü tutardı. Alt liglerde bölge takımlarının genellikle aynı grupta olması da bu rekabeti besleyen bir olguydu. Futbolun amatör ruhunun yok edilmesi ve daha fazla profesyonelleşme vs. bu rekabet ortamını da ortadan kaldırdı”

“Eskiden aidiyet duygusu vardı”

Öte yandan, Çukurova’daki futbol ikliminin durumu hakkında açıklamalarda bulunan eski profesyonel Tarsus İdman Yurdu (TİY) takım kaptanı, alt yapı sorumlusu ve Mersin İdman Yurdu (MİY) futbolcusu Kasım Özyamanoğlu, Çukurova futbolunun geçmişte, futbol takımlarının devamlılığı, sporcu ve teknik kadroların başarılı olup olmadığı, taraftar ve kulüp ilişkileri gibi kestirme sonuçlara bağlı olmadığını söyledi.

Özyamanoğlu şunları ifade etti: “Futbol takımları şehrin, kasabanın tek sevdalarıydı, alt yapıda forma aşkı vardı, tribün kültürü vardı. Her mahallede futbol sevdalıları bir aradaydı. Eskiden mahalle aralarında, okul sahalarında, toprak zeminlerde çok doğal bir oyuncu gelişimi vardı, Sporcularda forma aşkı vardı, aidiyet vardı.“

Çukurova futbolunda bu dönemde, ülke futbolunda olduğu gibi sonuçlara göre bir değerlendirme yapıldığının altını çizen Özyamanoğlu, şunları aktardı: “Eskiden Çukurova’daki kulüpler yalnızca sportif markalar değildi; bulundukları yerlerin hafızasını ve kimliğini temsil ederdi. Cumhuriyet’le yaşıt kulüplerin varlığı da bunun en önemli göstergesi. O dönemlerde futbol daha çok aidiyet üzerinden şekilleniyordu. İnsanlar takımını sadece desteklemezdi; adeta onunla yaşardı“

Kasım Özyamanoğlu

Çözüm önerileri 

Geçmişte tesis imkânları bugünkü kadar gelişmiş olmasa da alt yapıların güçlü olduğunu, mahalle rekabetinin doğal yeteneklerin keşfedilmesinde işlevsel olduğunu belirten eski futbolcu Kasım Özyamanoğlu, “Çukurova’nın iklimi, sosyal yapısı ve insan karakteri futbol için çok uygun bir ortam oluşturuyordu. Mücadeleci, dirençli ve teknik kapasitesi yüksek oyuncular çıkıyordu. Bugün ise fiziksel gelişimin artmasına rağmen futbolun doğal üretim damarının zayıfladığını görüyoruz” dedi.

Özyamanoğlu, sözlerini öneriler sıralayarak noktaladı: “Altyapıyı yeniden merkeze koymak, yerel antrenör eğitimini güçlendirmek, kulüpleri kısa vadeli başarı baskısından kurtarmak, bölgesel futbol kimliğini yeniden inşa etmek, gençleri sahaya ve mahalle futboluna yeniden çekmek, kurumsal yapılar oluşturmak ve futbolu sistemli bir hâle getirmek. Bunlar bu sıkışmışlıktan çıkış yolları arasında sayılabilir.“

The post Çukurova’da futbol çıkış yolu arıyor appeared first on 9.Köy.

Futbol tarihiyle, Eskişehirspor sevgisiyle yılları geride bırakmış bir kentte amatör kulüpler için futbol sahası yok. Eskişehir’in genç futbolcuları yarım sahada antrenman yaparak. tam sahada resmi meçe çıkıyor.

Eskişehir’de 91 kulüp ce 5 bin 350 futbolcu için sadece 10 saha hizmet veriyor; o da yeterli olmuyor. Standartları karşılamayan bu sahalar, antrenman ve hazırlık maçları için kullanılırken resmi maç yapılamıyor. Takımlar yarı sahada antrenman yapıp tam sahada maça çıkarken özellikle sıkışık fikstürde art arda karşılaşmalara çıkan ekipler, maç öncesinde yeterli ısınma alanı bulmakta dahi zorlanıyor. Ayrıca yetersiz soyunma odaları ve aşınmış zeminler de sakatlanma riskini artırıyor.

Eskişehir spor çevrelerinden edinilen bilgiye göre Ocak 2026’daki bakanlık görüşmesinde gündeme gelen sorun kamuoyuna taşındı; Nisan 2026’da ise dört yeni sahanın yapılacağına dair dosya Gençlik ve Spor Bakanlığı’na sunuldu.

Türkiye’de amatör futbolun tesis sorunu yıllardır gündemde. Tesis sorunun en derinden yaşandığı illerden biri de Eskişehir. EASKF (Eskişehir Amatör Spor Kulüpleri Federasyonu) Başkanı Sadri Atam, Haziran 2025’teki sezon değerlendirmesinde tablonun vahametini rakamlarla ortaya koydu.

O sezon 13 kategoride 69 kulüp, 247 takımla sahaya çıktı; beş bini aşkın futbolcu yaklaşık  bin 300 maç oynadı. Atam, “Tesis anlamında Türkiye’nin en geri illerinden biriyiz. Bu durumu yıllardır dile getiriyoruz. 81 ilin tesis durumunu içeren dosyamızı yetkililere sunduk” dedi.

Aynı dönemde Eskişehir futbol camiası da harekete geçti. Kulüp başkanları, antrenörler ve sporcular, www.imzakampanyam.com üzerinden başlattıkları kampanyayla üç temel taleplerini kamuoyuyla paylaştı; yeni sahalar ve aydınlatmalı tesisler, kullanıma uygun olmayan sahaların yenilenmesi ve her mahallede halka açık halı sahalar.

Kampanyada “Eskişehir’de amatör futbol can çekişiyor. Bu şehre yakışan modern futbol sahaları istiyoruz. Spora yatırım, geleceğe yatırımdır” ifadelerine yer verildi.

“Bir çocuğu daha sokaktan kurtarabilmek için amatör kulüplerimizin spor yapabileceği modern tesislere acil ihtiyacımız var”

Ocak 2026’da Sadri Atam, konuyu Gençlik ve Spor Bakanı Osman Aşkın Bak’a iletti. “Bir çocuğu daha sokaktan kurtarabilmek için amatör kulüplerimizin spor yapabileceği modern tesislere acil ihtiyacımız var” diyen Atam, Nisan 2026’da ise Bakan Bak’ın bir iftar yemeğinde verdiği söze dayanarak dört yeni sahanın merkeze yapılacağını duyurdu.

“4 tane saha söz dedi. Yerler belirlendi, dosya bununla ilgili gönderildi” diye konuşan Atam, “Bu da bizi önümüzdeki 10-15 yılımızı en azından kurtarmış olacak” ifadelerini kullandı.

Öte yandan, Haziran 2025’te duyurulan Necdet Yıldırım Sahası yenileme projesi de gündemdeki yerini koruyor. 55 milyon liralık yatırımla nizami ölçülerde bir sentetik saha, iki yanda tribünler ve küçük yaş gruplarına yönelik iki yarı saha yapılması planlanan projede onay süreci tamamlanmak üzere.

Ayrıca bu süreçte, bir çok takım antrenman ve maçlar için Osmangazi Üniversitesi sahasını kullanmak zorunda kalıyor.  Şehrin iki profesyonel takımından biri olan Anadolu Spor Faaliyetleri’nin 3. Lig maçlarında kullandığı bu sahanın hızla yıpranan zemini Ekim 2025’te yenilenmişti. Böylece takımlar rahat bir nefes aldı.

Sahada ne yaşanıyor: Antrenör ve sporcular ne diyor?

Sorunun boyutu, antrenör ve sporcuların aktardıklarıyla daha somut bir hal alıyor.

Mehmet Akbal

“Takımların bile bazen yer bulmakta zorluk çektiğini düşünüyorum”

Futbolcu Mehmet Akbal, mevcut tesisler için, “Eskişehir’de bulunan sahalardan ve tesislerden nitelik ve nicelik açısından genel olarak memnunuz lakin ulaşılabilir tesis sayısının artırılmasını umuyoruz” derken bazı tesislerdeki olanakların kullanılamadığına da dikkat çekerek, “Her tesiste sunulan özellikleri farklı sebeplerden ötürü kullanamadığımızı da belirtmek isterim” ifadelerini kullandı.

Zemin kalitesinin antrenman düzeyi üzerindeki etkisine de değinen Akbal, “Bulunduğum zemin ve ortam, bireysel performans dışında toplu olarak da antrenman seviyesini ve düzeyini etkiliyor. Yapılan araştırmalarda da zemin kalitesinin sakatlanma üzerindeki doğrudan etkisine ulaşabiliriz” dedi.

Yer bulma konusunda ise “Bireysel şahısları kenarda bıraktığımızda takımların bile bazen yer bulmakta zorluk çektiğini düşünüyoru.” diyen Akbal, ideal tesis için şu sözleri söyledi: “Geniş, ferah, içinde yeterli imkânlar dahilinde duş bulunan soyunma odalarına sahip, hem zemin hem ölçü konusunda standartlara uygun bir saha ve bence en önemlisi temel antrenman malzemesi bulunduran bir tesis yeterli olacaktır.”

Kaleci Emirhan Demirbilek

“Tesis imkânı yeterli düzeyde olan tek bir sahamız var”

Kaleci Emirhan Demirbilek, restore edilen sahalardan genel olarak memnun olduklarını belirtirken, “Tesis imkânı yeterli düzeyde olan tek bir sahamız var; onun dışındaki sahaların yetersiz olduğunu düşünüyorum. Soyunma odaları çok küçük ve kullanışsız” dedi.

Zemin konusunda ise “Bir kaleci olarak en çok etkileyen şeylerden biri de idman ve maç yaptığım zeminler. Sert, aşınmış zeminlerin sakatlık riskimi artırdığını düşünüyorum” diye konuştu.

Saha izinlerinin yetersizliğine de dikkat çeken Demirbilek, “Takım olarak idman yapıldığında haftada 2-3 gün ve 1 saatlik süreyle saha izni alabiliyoruz. Bir kaleci olarak takım gelene kadar ısınacak vaktimiz de çok az oluyor” dedi.

Kaleci Demirbilek şöyle konuştu: “Bir takımın rahatça giyinip soyunabileceği soyunma odaları ve yeterli sayıda duş, idman yapılacak sahanın ölçüleri ve zeminin standartlara uygun olması, sadece saha idmanı için değil kuvvet idmanı için de yeterli malzeme olması daha iyi olacaktır.”

Soner Yavuz

“Şehrimizde spor komplekslerine yönelik yatırımlar daha çok olmalı”

Antrenör Soner Yavuz da  saha sorunu olduğunu,  antrenman sürekliliğinin iyi izlenemediğini şu sözlerle anlattı:

“Eskişehir’de saha sorunu var evet, ama mevcut bulunan sahaların da antrenman devamlılığı için takipsizliği var. Antrenman sahası alan kulüplerin antrenman devamlılığını takip eden bir sistem olması gerekiyor; sürekli antrenmana gelmeyen kulüp tespit edilip başka takıma saha verilebilir. Takımlar yarı sahada antrenman yapıyor, tam sahada maça çıkıyor. Saha yetersizliği kulüplerin antrenman sayısını artırmasını ve kaliteli çalışmalar yapabilmesini engelliyor. Şehrimizde spor komplekslerine yönelik yatırımlar daha çok olmalı.”

Suni çim zeminlerin altyapıya verdiği zararı da ele alan Yavuz, “Suni çimde yapılan antrenmanlar, özellikle altyapı antrenmanları, oyuncunun kas yapısı ve gücünü de engelliyor maalesef” dedi.

Altyapı gelişimi için ise “Skordan çok gelişime odaklanılmalı; sporcuların ebeveynlerine de gerekli eğitim, seminer ve destekler verilmelidir” diye konuştu.

The post Yarı sahada antrenman, tam sahada maç appeared first on 9.Köy.